Martin Eden romanı bende hem ilham verici hem de derin bir hüzün bıraktı. Kitabın başlarında Martin’in kendini geliştirme çabası, okumaya olan tutkusu, bilgisizliğini aşmak için gösterdiği inanılmaz azim beni gerçekten etkiledi. Onun yoksulluktan çıxıp kendi emeğiyle yükselme arzusu, insana güçlü bir mücadele duygusu aşılıyor. “Çalışırsam ben de değişebilirim” hissini çox net şəkildə yaşadım. Özünü eğitmek için gecesini gündüzüne qatması, zorluklara rağmen pes etməməsi motivasyon vericiydi.
Fakat hikâye ilerledikçe bende oluşan duygular kədərə və ağırlığa dönüştü. Martin başarıya ulaştıkça, insanların ona yaklaşma biçimi, toplumun çıkarcılığı ve yüzeyselliği onun iç dünyasını yavaş yavaş tüketti. Bir insanın hayata bağlıyken, zamanla umudunu kaybetmesi, yaşam enerjisinin sönmesi beni derindən yaraladı.
Martin’in içsel çöküşünü okumak, insan ruhunun nə qədər hassas olduğunu göstərdi. En tepeye ulaşsa bile neden kendini yalnız hissettiğini anladıkça hem düşündüm hem də üzüldüm. Kitap bitdikdən sonra uzun süre onun boşluk hissi beynimdən çıxmadı. Bu roman bende həm mücadele gücü, həm də yaşamın acı tərəflərini düşünmə ehtiyacı yaratdı.
·
18 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.