Büyük Uyku ile ilgili ne söyleyebilirim diye düşündüm durdum.
İnanın 20–30 sayfa okuyup tekrar baştan üç kez başladım. Okurken sürekli başka şey düşünüyordum. Neden böyle oldu? Vallahi suç bende değil, kitaptaydı. Çok dağınıktı ve betimlemeler inanılmaz uzundu. Büyük Uyku beni de uyuttu sanırım.
Raymond Chandler hakkında edebiyat dünyasının ünlü ve komik bir anekdotu varmış.
Şöyle:
Büyük Uyku filme uyarlanırken (Howard Hawks yönetiyor), senaristler bir sahnede takılıp kalıyor:
“Şu adamı kim öldürdü?”
Kitabı açıp bakıyorlar, bulamıyorlar.
Birbirlerine soruyorlar, yine olmuyor.
En sonunda Raymond Chandler’a telgraf çekiyorlar:
“Bu cinayeti kim işledi?”
Chandler’ın cevabı:
“Ben de bilmiyorum.” :)
Bunu öğrenince düşündüm ve dedim ki: “Chandler kendi labirentinde kaybolmuş, ben nasıl kaybolmayayım?” Doğal olarak sayfalar arasında ileri geri savruldum.
Polisiye kitapları severim ama bu kitabı çok tarzım değilmiş gibi hissettim. Yine de türün neden klasik sayıldığını anlamak için okuduğuma memnunum. Ayrıca 1001 Kitap listesinden bir kitaba daha tik atmış oldum.
·
437 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.