Bu nasıl final ya
Freida McFadden’in en sevdiğim yanı, olay örgüsünü karmaşıklaştırmadan bile insanı sürekli tetikte tutabilmesi. Her sayfada “Acaba bildiğim her şey doğru mu?” diye düşündüm. Küçücük bir detay bile bir anda bütün hikâyeyi ters yüz edebiliyor ve bu beni kitabın içine daha da çekiyor. Roman boyunca sürekli “bir şey olacak” hissi yakama yapışıktı ve ne zaman rahatladığımı düşünsem yazar küçük bir ayrıntıyı ters çevirip bütün dengemi bozdu.
Evdeki sessizlik, kapalı kapılar, fısıltı gibi küçük detaylar bile gerilimi sürekli diri tutuyordu.
Özellikle final kısmı… Ayyyyyyy!Hiç beklemediğim bir yerden vurdu, kitap kapağını kapatınca bile etkisi devam etti.En çok da şu hoşuma gitti: karakterlerin hiçbirini tamamen “iyi” ya da “kötü” diye ayırt edemiyorsun. Herkesin bir gölgesi, herkesin geçmişten taşıdığı bir yük var.
Gerilim seven ama aynı zamanda psikolojik çözülüşleri okumaktan hoşlananlara kesinlikle iyi gelecek bir kitap. McFadden’ın insan zihninin en kuytu köşesine dokunma becerisi yine şaşırtıyor.
Kesinlikle tavsiye...
·
1 +1'leme
·87 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.