Cüret, daha ilk sayfadan insanın boğazına bir düğüm oturtan kitaplardan. Cezran’ın küçücük yaşta bir aileye satılması, adının bile önemsenmemesi ve Gül olarak yeniden “kurgulanması” hikâyenin ne kadar acı bir yerden başladığını gösteriyor. Ama tüm bu karanlık hikâyenin içinde iyilik, vicdan ve dayanma gücü öyle güçlü veriliyor ki okurken bir yandan nefesin daralıyor, bir yandan da insanlığa yeniden inanıyorsun.
Yazar, travmayı süsleyerek değil, olduğu gibi ama okuru incitmeden anlatmış. Gül’ün yaşadıkları, hafızanın nasıl çalıştığı, insanın kötü anıları nasıl elediği ve iyilik kırıntılarıyla nasıl hayatta kaldığı o kadar gerçek ki kendini defalarca durup düşünürken buluyorsun.
Resul karakteri kitabın tam kalbi. Dünyanın gerçekten iyi insanlarla da dolu olduğunu hatırlatan, Gül’e nefes olan bir figür. Oğuz’a duyduğu bağlılık, Gül’e sahip çıkışı… hepsi “iyilik vardır” dedirten detaylar.
Final ise… hazırlıklı değilseniz gerçekten bir yumruk gibi çarpıyor. Kitabı kapatınca uzun süre yerinden kalkamıyorsun. Çünkü sadece bir hikâye okumuyorsun; bir çocuğun yutkunarak büyüdüğü, iyiliğe tutunarak hayatta kaldığı bir yaşamı görüyorsun.
Okuyacak herkese tek bir şey söyleyebilirim:
Mental olarak hazırlıklı olun. Ama mutlaka okuyun.
·
74 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.