Bir süredir alıntılarını takip ettiğim bir kitaptı. Daha önce hiç Peyami Safa okumamış biri olarak hem olay bütünlüğüne hem de yazarın kalemine bayıldım; hatta şimdiye kadar okumamış olmama biraz hayıflandım.
Babasının kim olduğu bilinmeyen bir hamilelik olayıyla başlıyor. O an, “Yine kan, namus, töre nasihatleriyle başlayan bir kadının yalnızlık hikâyesi…” dedim. Fakat roman asla düşündüğüm gibi ilerlemedi. Toplumun dayattığı ahlak normlarının dışında yazılmış metinler okumak beni son derece memnun ediyor. Olaylar öyle sade ve akıcı bir şekilde anlatılıyor ki beni hiç huzursuz etmedi; “Evet, olabilir, bunun mutlaka psikolojik sebepleri vardır,” dedirtti
Bir gafletle yapılan hataların ömür boyu cezalandırılmaması gerektiğini düşünen biri olarak, kitap düşüncelerimi daha da pekiştirdi. Ancak ilerleyen bölümlerde yalanlar üzerine kurulan olaylar beni huzursuz etmeye başladı. Başta hak verdiğim kişiyle tartışır hâle gelirken, gözümde haksız olan kişiye hak vermeye başladım. Bir anda herkesten şüphe eder hâle geldim.
Sürekli bir telaş içinde entrikalara yetişmeye çalışmam ve araya serpiştirilen esprileri kaçırmama çabam, okuma sürecim boyunca beni hem düşündürdü hem de oldukça eğlendirdi. Kitabın asıl konusu olan yalnızlığa gelecek olursak; yalnızlık kelimesi çoğumuz için kişi sayısıyla ilintili görünse de, bu romanla birlikte “kalabalıklar içinde yalnız kalmak” sözü benim için çok daha derin bir anlam kazandı. Her bölümde farklı bir karakterin düşünce yapısı, hissettikleri ve farklı düşünceler yüzünden yalnızlaşmaları işlenmiş olsa da benim aklım hep Aydın ve “elalem ne der” kaygısıyla sürekli çıldıran Mevharet’te kaldı.
Ailenin kaosları içinde sınavlara hazırlanan Aydın, bana çok masum bir yalnızlık duygusu verdi. Mevharet ise yaşamadığı bir hayatın acısını çocuklarına yükleyen, yaptığı fedakârlıkları sürekli dile getiren bir anne figürüydü. Takdir edilmeyen çabası ve yıllarını boşuna vermiş gibi hissetmesi bana fedakâr annelerin yalnızlığını hatırlattı. Her ne kadar davranışlarında zaman zaman psikopatlık sezsem de hikâyesi beni hüzünlendirdi.
Her yönüyle çok keyifli ve güzel bir kitaptı. Benim gibi alıntı takip ederek kitap seçenlere bu kez benim önerim olsun; çünkü ben de bu kitaba bir öneri sayesinde başladım okumaya. :)
Herkese iyi okumalar diliyorum.
·
160 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.