“Yara bere içinde eve dönerken.”
Tarık Tufan Geç Kalan kitabı ile bir yitirmenin acısını anlatıyor. Sevdiği ve hayatında büyük anlamlar vakfettiği Füruzan’ı yitiren karakterin hissettiği duyguları aktarırken aynı zamanda bu duyguların hayatının bütün kısmına sirayet ettiği, belki bir acının, içinde gizlenen bütün yaraları ve elem’i gün yüzüne çıkarmasını okuduk.
Evet, insan bazı durumlarda geç kalandır. Zamanında gitmesi gereken yerlere gitmiyorsa, uzatması gereken eli uzatmıyorsa, uzanan eli tutmuyorsa, pişmanlığı hayatının bir döneminde hiç tatmayacak gibi yaşıyorsa, öngöremiyorsa, sorgulamıyorsa…Bunun aksi durumlar için “hayır” insan geç kalan değildir. Elinden geleni yaptıktan sonra artık müdahil olamayacağı durumlar neticesinde kadere teslimiyeti bilmelidir. İnsan bazen sadece acizdir, hikayesini tamamlayacak olanın kendisi olmadığını öğrenene kadar. Nitekim her hikayenin yeri de zamanı da bellidir. Her hikayenin Füruzanı’da.
Kitaba başladığım zaman, fazla karamsar ve kasvetli gelen paragrafları okurken içimin sıkıldığını hissettim. Fakat sayfalar ilerledikçe, karakterin kendi içini dökmesi, bir insanın yaşayabileceği duyguların binbir çeşit hale bürünmesi, yazarın dilinin sade, betimlemelerinin kuvvetli olması beni kitabın içine çekti ve severek okudum diyebilirim. Tavsiyedir.
·
62 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.