Benim için okuması en zor kitaplardan biri oldu. Yusuf Atılgan'ın tarzı epey sıra dışı. Karakteri kahraman bakış açısından dinlerken birden ilahi bakış açısına geçiyoruz sonra tekrar kahraman ve bu geçişler hiç doğal değil. Gerçekle hayal sık sık iç içe geçiyor, bu biraz da yazarın arzuladığı bir şey belli ki ama okumayı ve takip etmeyi inanılmaz zorlaştırmış.
Zebercet, bir şey anlatıyor o sırada zihninden bir şey geçiyor ve o düşünceye geçiyoruz o sırada da bir konuk geliyor o olaya geçiyoruz sonra tekrar düşünce tekrar anı vs işin icinden çıkılmıyor. Zaten noktalama işaretlerini oldukça az kullanıyor.
Zebercet'in obsesif dünyası ve karaktetin iç dünyasıgla ilgili kısımlardan çok biçim olarak çok eleştirim var kitaba. Biçimi geçip içeriğe ulaşamadım ki
·
67 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.