Spoiler içerir!
Kitabı elime alırken beklediğim senaryo bambaşkaydı. Daha sert, daha kaotik, daha karanlık bir öykü beklemiştim. Ancak kitabı okudukça, kitapta asıl karanlığın insanın zaman zaman deneyimlediği umutsuzluk, tükenmişlik ya da kendini bulamama hâlinin bir yaşam biçimi hâline gelmesi olduğunu fark ettim. Umut etmenin, yaşama sevincinin, yaşamda anlam bulma arayışının ötekileştirildiği; ölümü beklemenin ve hatta ölüme koşmanın normalleştiği bir kurgu ile karşılaşıyoruz. Yazar bu kurguda yaşama tutunmayı değil, ölüme koşmayı normalleştirir. Umut etmeyi, kendini aramayı ve yaşamda bir anlam bulmayı aykırı bir durum hâline getirir.
Romanın dünyasında ölüm ve ölümü hatırlatan şeyler dışında hiçbir şey anlamlı gelmez; hatta bu değerler zamanla hatırlanmaz bile. İşte tam bu sırada kahramanımız Alan ortaya çıkar. Belki de yıllarca ona empoze edilen bu bakış açısına bir başkaldırı niteliği taşıyan tavrıyla, hayatta her şeyden keyif alır ve olayların olumlu yanlarına odaklanır. Bu sebeple ailesi ve çevresi Alan’ı normal olmayan, hastalıklı ve utanılacak biri olarak görür. Bu tavrını değiştirmesi konusunda onu sıklıkla uyarmalarına rağmen Alan, hayatı kendine anlamlı gelen hâliyle yaşamaya devam eder. Sırf bu sebeple bir kampa dahi gönderilir; ancak kendi olmaktan vazgeçmez. Ölüme kesin bilet satılan bir evin içinde var olmaya çalışır.
Yavaş yavaş çevresine de sirayet eder bu hâli; karamsarlıkla çevrili dünyalarda çatlaklar oluşur, içeriye ışık sızmaya başlar. Biz okurlar kitabın sonunda mutlu olmayı başarmış bir aile beklerken, yazar hiç de böyle bir son hazırlamamıştır. Alan’ın ölümü, yaşama sevinciyle var olmasına izin vermeyen bu düzenin trajik bir sonucudur. Bu nedenle Alan’ın ölümünü yalnızca bireysel bir intihar olarak değerlendirmek eksik kalır. Yazar, umut etmenin bile aykırı sayıldığı bir dünyayı okurun yüzüne sert bir biçimde çarpar.
Teulé bu romanda umudu ve yaşam sevincini yüceltmekten çok, bunların ne kadar kolay kırılabildiğini gösterir. 21. yüzyıl modern insanı olarak bu romanın bize güçlü bir ayna tuttuğunu fark etmemiz gerektiğini düşünüyorum.
·
160 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.