Adelaide, benim için kusursuz olmaya çalıştıkça kendinden eksilen bir kadının hikayesiydi. Adelaide her alanda yetmeye, herkesi memnun etmeye, doğru olanı yapmaya çalışırken aslında kendi duygularını sürekli küçümseyen, geri plana atan aşırı empatik bir karakter
bu yüzden de okurken onunla empati kurmamak imkânsız hale geliyor. Mükemmeliyetçiliği, onu güçlü değil daha yalnız bir yere sürüklüyor ve bu durum özellikle Rory ile olan ilişkisinde çok net hissediliyor. Rory’nin bencilliği, duygusal olarak mesafeli ve umursamaz tavırları karşısında Adelaide’in bu kadar naif, verici ve anlayışlı olması beni okurken fazlasıyla tetikledi; çünkü bu dengesizlik modern ilişkilerde çok tanıdık. Kitap, aşkı bir iyileştirici gibi sunmak yerine, insanın kendini sevilmeye layık hissetme çabasının ne kadar yıpratıcı olabileceğini gösteriyor ve bence Adelaide’i bu kadar etkileyici yapan da tam olarak bu dürüstlük.
·
45 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.