zülfü livaneli'nin "son ada" kitabı, ütopyadan distopyaya nasıl geçildiğini anlatan mükemmel bir eser: yaşananları anlatan kişinin "son ada" adını verdiği bu adaya gözden düşen bir başkan'ın gelmesiyle, ada içerisinde yaşanılan rüya gibi ortamın bozulduğunu; her diktatörün yaptığını gibi başkan'ın da bazı vaatlerle gelip, herkesin gönlüne taht kurduktan sonra işler istediği gibi gitmeyince, "biz bu kararları beraber aldık," "beceriksiz olan sizlersiniz," diyerek suçu üstünden atmaya çalışması, adayı yaşanılamaz hâle getirerek pılısını pırtısını toplayıp adadan nasıl kaçmaya çalıştığını; adayı bu hâle getirdikten sonra kaçışı sırasında sadece engelli bir çocuğun başkaldırarak onu ölüme mahkûm ettiğini; diğerlerinin bir nevi üç maymunu oynadığını ve diktatöre başından beri karşı çıkanların, boyun eğmeyenlerin "vatan haini", "anarşist" gibi tabirlerle topa tutulup zindan benzeri yerlere atılmasını anlatıyor. ayrıca diktatöre boyun eğmeyenlerden biri olan martıların işin sonunda "boyun eğmeyenlerin kazanacağı, zalimlerin kaybedeceğini" mesajını vermesi durup düşünmemizi sağlıyor. herkesin ders çıkarabileceği nitelikte bir kitap.
·
75 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.