Güray Süngü’nün bu eseri, bir romanın sınırlarını aşan, okuru bir hikayenin içine davet etmekten ziyade onu bir zihinsel enkazın altında bırakan bir deneyim. Kitabı bitirdiğimde hissettiğim tek şey, zihnimi kemiren o yoğun yorgunluk ve "mahvolmuşluk" hissi oldu. Bu bir okuma sürecinden çok, bir maruz kalma süreciydi.
Roman, klasik bir olay örgüsü silsilesi içinde akıyor gibi görünse de, aslında Selim ve İsmail üzerinden tek bir bilincin parçalanışını anlatıyor. Selim’in hayatı, arkadaş çevresi ve bitmek bilmeyen o olaylar silsilesi, aslında dış dünyanın ne kadar gürültülü ve içi boş olduğunu gösteren dev bir dekor. Öte yandan İsmail; dilin bittiği, mantığın iflas ettiği o karanlık odanın sesi. İsmail bölümlerindeki o kopukluk, anlamsız heceler ve sayıklamalar, modern insanın artık kelimelerle tarif edilemeyecek olan o derin sancısını yüzümüze çarpıyor.
Kitabı sıradan bir roman olmaktan çıkaran en çarpıcı nokta, yazarın bizzat kurgunun içine dalması. Bu sadece teknik bir oyun değil; kurgunun artık karakterleri taşıyamayacak kadar ağırlaşmasıyla ortaya çıkan bir patlama anı. İsmail’in kendi kurgusallığını fark edip "kurgu çatlamasın" diye sayıklaması, karakterin kendi yaratıcısıyla, yani yazarla girdiği o amansız kavga, okuru da "biz kimin kurgusuyuz?" sorusuyla baş başa bırakıyor. Yazar, yarattığı labirenti dışarıdan izlemek yerine içeri girip o labirenti kendi elleriyle parçalıyor.
Okurken beni en çok yoran şey, dilin giderek deforme olmasıydı. Cümlelerin yarım kalması, harf yığınlarına dönüşmesi ve o bitmek bilmeyen "koşma" hali... Güray Süngü, bize bir şeyleri anlatmayı reddediyor; bize o delirme anının gürültüsünü dinletiyor. Her şeyi tam olarak anlamış değilim, belki de kitabın asıl başarısı tam olarak burada: İnsanın içindeki o karmaşayı "anlaşılır" kılmadan, olduğu gibi, o boğucu ve mahvedici haliyle bırakması.
Sonuç olarak; Delirmeler Sarayı, zihnini dinlendirmek isteyenler için değil, zihnindeki o gizli çatlaklarla yüzleşmeye cesareti olanlar için yazılmış. Okumadım, sanki o sarayın içinde İsmail ve Selim’le birlikte ben de hapsoldum.
·
329 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
