Zavallı Necdet kendi isteğiyle zavallı olan bir adam. O seven bir adam da değil bence. Çünkü onun aşk anlayışı sevmekten çok acı çekmeye yöneliktir. Evet kendi ahlak anlayışına göre arkadaşının karısıyla ne olursa olsun mutlu bir hayat kuramayacak.Kendince doğru olanı yapıyor ama doğruyu yaptıktan sonra kendine bir hayat kuramaması onun zayıflığının başkalarına karşı değil de kendine karşı olduğunun en bariz açıklaması.
Başkasının canını yakmamak için kendisini geri çekiyor evet ama kendine sahip çıkarak yapsa bunu zavallı olmaz Necdet. Meliha’dan uzak durmaya çalıştığını sanıyor ama onun bulunduğu ortamlardan tamamen çekip çıkarmıyor kendisini. Buda gösteriyor ki hala umudu var ve de acıyı canlı tutmaya çalışıyor. Onun sevdiği aslında Meliha değil; ulaşılması imkansız bir simge. Bu ulaşılamaz simge ona acı veriyor, çünkü zavallı Necdet acıyı seviyor. Acı onun hayatına anlam katan bir değer, kendi benliğini bulamamış,hayattan tam olarak ne istediğini bilmeyen,anlam arayışı içinde olan bir karakter Necdet. Acı onun için bir kimlik aslında çünkü acı biterse Necdet sıradan birisi olacaktır.
Ben kitabı çok sevdim, uzun zamandır böyle ağlama isteği uyandıran bir kitap okumamıştım türk klasikleri bu konuda çok yetenekli. Ve de o İstanbul tasvirleri. İstanbul’u bu haliyle bile çok severken o zamanın İstanbul’unu görmek için neler vermezdim.
·
111 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.