Ağır akışı olan bir kitap. Okurken zorlandığım, sıkıldığım ve ara ara akıcılık aradığım bir eser oldu ancak ana fikir olarak değerlendirmem gerekirse oldukça farklı ancak ufuk açan bir kitaptı. Tüm toplumsal dediğimiz değerlerin altüst edildiği, erkeklerin olmadığı bir dünyanın nasıl olabileceğini anlatan harika bir romandı. Ancak yalnızca erkeklerin olmadığı bir toplumdan bahsedilmiş demek çok yüzeysel bir yorum olarak geliyor gözüme. Erkeklerin olmayışının dışında hislerin yokluğu ya da azlığı da çarpıyordu göze. Kadınlar hislerinden arınmış ve bir amaca özgülenmiş robotlar gibi tasvir edilmişti kitapta. Kompleks yapımız sanki dümdüzmüşüzcesine lanse edilmiş, hislerimize ket vurulsaydı nasıl olurdu sorusuna cevap veren bir eser okudum aynı zamanda ben. Aslında bizi engelleyen, gelişimi engelleyen en büyük şeyin duygular olduğunu gördüm bu kitaptan sonra. Bizler; gelişim, bilgi ve gelecek yerine şimdi, hisler ve ilişkiler üzerinden hareket ediyoruz. Bireyselliğin bir toplumu ne denli geriye düşürebileceğini de görebiliyoruz. Kaotik hayata olan aşinalığımız ile kitaptaki sakinlik bize oldukça ters düşüyor ancak şunu da gösteriyor ki bu hayatı biz zorlaştırıyoruz. Sürekli değişime ve huzursuzluğa o kadar alıştırılmışız ki sürekli huzur ve barış saçma ve ütopik geliyor. Ancak mümkün olduğu da bir gerçek. Bir gün duygularımızdan arınıp bireysellik yerine toplumu önceliklendirirsek şayet, bu mümkün görünüyor.
·
54 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.