Mucize mi? Felaket mi?1000Kitap
Kitabın yazılmadan önce ciddi bir araştırma ve hazırlık sürecinden geçtiği çok belli. Okurken bilmediğim pek çok şeyi öğrendim. Zihnimde sık sık, Afşin Kum’un Sıcak Kafa romanı canlandı. Türkiye’de distopya denince, ayrı bir yerde duran o evreni hatırlattı bana. Açıkçası bizde dram ve komedi dışında fantastik ya da distopik işlerin başarılı örnekleri çok fazla değildir ama Sıcak Kafa dizisi bu algıyı kırmıştı. Aynı şekilde bu romanın da bir gün sinemaya uyarlanmasını isterim. Çünkü; okurken sanki bir sinema filminin sıkıştırılmış metinlerini okuyormuşum hissi verdi.
Roman genel olarak oldukça başarılıydı. Toplumsal mesajları güçlü yerinde ve düşündürücüydü. Dili sade akıcı ve okuru yormuyordu. Hikâye daha çok karakterlerden ziyade, mucizeler ekseninde ilerleyen bilinçli bir tercih üzerine kurulmuş gibi duruyor. Bu tercihi anlıyorum ve saygı duyuyorum ama bir okur olarak Uraz karakterinin iç dünyasına biraz daha fazla alan açılmasını isterdim.
Burada kastettiğim şey, hikâyenin sonunun ya da olay örgüsünün yeniden anlatılması değil. Uraz’ın mucizeden önceki hayatına, psikolojik dünyasına ve onu bugüne taşıyan kırılma anlarına dair küçük kesitlerdi. Örneğin; bir bölümde günlüğünün açılması bu anlamda çok güzel bir fırsattı. Geçmişte yaşadığı bir mucizenin, ya da onu şekillendiren bir anın kısa bir iç monologla aktarılması karakterle kurulan bağı daha da güçlendirebilirdi. Okurun kahramana bağlanabilmesi için onun hayatından bazı izler görmek istemesi bana çok doğal geliyor. Romanda Uraz’ın çocukluğuna değinilmesi bu açıdan anlamlıydı ama bu kısmın biraz daha derinleşmesi karakterin psikolojik altyapısını daha güçlü kılabilirdi.
Buna karşılık, mucizelerin insanlara sunuluş biçimine bayıldım. Her şeyin en ince detayına kadar düşünülmüş olması gerçekten takdire şayandı. Özellikle kitabın sonunda Mala’nın devreye girmesiyle birlikte, hikâye bambaşka bir noktaya taşınıyor. Roman fantastik, psikolojik, gerilim tonunu güçlendirirken; okuru sert ama gerçek bir yüzleşmenin içine çekiyor. İnsanoğlunun doyumsuzluğunu, elindekilerle yetinemeyişini sahip olduğu nimetleri ne kadar hoyratça kullandığını çok çarpıcı bir dille anlatıyor. Doğduğu topraklarda bencillik yüzünden, açlıktan ölen çocuklara yapılan göndermeler, bazı yerlerde adeta tokat gibi çarpıyor ve insanın içi gerçekten cız ettiriyor.
Romanı bitirdiğimde başta eksik gibi hissettiğim bazı noktaların finalle birlikte zihnimde yerine oturduğunu fark ettim. İlk okuma hissiyle yapılan bu değerlendirmede, romanın düşündürdükleri ve bıraktığı etki benim için çok daha ağır bastı. Bir Mucizenin Anatomisi, fantastik psikolojik ve toplumsal katmanları olan okurunu rahatsız etmeyi ve düşündürmeyi bilen güçlü bir roman. Daha fazla okura ulaşmayı fazlasıyla hak ediyor.
··
110 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.