Bir viraneyim bir parça bedende
Derin, ıssız bir manayım...
Kusursuz âlemde kusurlu bir sancıyım
Bazen gökte ender bir hale
Yerde kayıp bir merhale gibi
Bazen dermansız bir hasta gibi
Zifirde korkak bir cisim gibi
Bazen kendimi kaybettiğim bu surette
Hiç ümidim yokmuş gibi yüreğimde
En nihayetinde bir doğuş vaktinde
Kuşların sabahı uyandırdığı eda ile
Benim de ruhumun inceldiği o ân ile
Yeniden ben sahi bir varlık olurum,
Âlemin bu vaktinde...
~Ebrar Yalçın