Gerçekten varlıgını kendinde nakşettiğin birini kaybettiğinde yaşadışın o boşluk ve o duvarların içine sığamadığın hallerini çok güzel yazmış. Okurken yaşıyor o hisleri insan yazarla beraber. Ve hepimizin bir gün yaşayacağı bir dünyayı anlatıyor aslında bizlere. Kaybetme ve yalnız kalma. Ayrılık değil bu, bu ebedi veda. Yıllarca yaşadığın kişinin siluetini hatırlamaya çalışmak. Kokusunu, hissini, gülümsemesini, öfkesini dahi. Acıdır. Hem de yazılamayacak kadar acı.
·
20 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.