osamu dazai'ı neden sevmediğimi hatırlatan bir kitap oldu. yaptığım kitap alışverişinde satıcı hediye etme inceliği gösterdiği için (<3) okumadan birine vermek istemedim (insanlığımı yitirirken'e öyle yapmıştım) ve okumaya başladım.
kitabı çok zor bitirdim ama çoğu yeri atladığım için bitirmiş dahi saymıyorum kendimi. altmış sayfa normalde tek oturuşta biter ama bir gün boyunca elimde gezindi kitap. iki sayfa okuyup okuyup bırakıyor, kenara koyuyordum. erkekler tarafından yazılan kadın karakterler genellikle çok başarısız oluyor ve kitabın ana karakteri öğrenci kız da en az bu kadar başarısızdı.
yazılan şeyler dazai'ın düşüncesiydi, bariz hissediliyordu. ve kitapta beni rahatsız eden noktaların başında da bir 'kadın' karakter kullanarak kadınlar hakkındaki toksik düşüncelerini yazması geliyor. cidden hiç sevmediğim bir yazar ya şaka dğeil fdyvgbansdv
ayrıca kitabın dili öyle basit öyle sığ geldi ki dazai tarafından yazılmış bir kitap olmasaydı asla okunacağını düşünmüyorum. ve çok sert eleştirileri hak ettiğini de düşünüyorum.
·
56 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.