Küresel bi duyu yoksunluğunun tüm toplumu nasıl kaosa sürüklediğini okumak halime şükretmeme neden oldu.tek bir duyu organı eksikliği toplumu açlığa,pisliğe,hastalığa,yağmaya sürüklüyor.nobel almış bir eseri eleştirecek donanıma sahip değilim ama somut birşey söylemek gerekirse diyalogların paragraf içinde olması yorucuydu.satır halinde olmadığı için sırayla kimin konuştuğunu bazen ayırt edemediğim oldu.onun dışında rutinin nimet olduğunu hatırlatan bir eserdi.