öncelikle spoiler içerebilir, genel bir yorum olacak.
bu tarz serileri çok sevdiğimle başlamak istiyorum. geniş karakter sayısı, olay bağlamlarının çok özenli yapılması, uzun serilerin de verdiği karakter gelişimini yavaşça okumak bana çok hitap ediyor. bu sebeple bu seri beni çokça tatmin etti.
daha ayrıntılı olmak gerekirse ben serinin ilk üç serini su gibi okudum ve gerçekten çok beğendim. kalan kitaplar celeana'nın da dönüşümüyle daha ciddiye bindiğinden eskisi kadar bana geçmedi. ancak tabi ki de her olay çok güzel açıldı ve ilerledi. olay anlatımında ve işleyişinde her şey dozundaydı.
sonradan eklenen çoğu karakteri çok beğendim. ancak bazı karakter eşleşmeleri çok da güzel olmadığını düşünüyorum mesela rowan çok yüzeysel bir karakter olarak yazılmış, sadece önceden de bağlı olma gibi basit bir durumla derinleştirilmeye çalıştı yazar ama ben pek etkilenemedim. ben dorian'la daha iyi bir partner olabilir düşüncesindeyim. düşman-aşk, acı-aşk gibi etkileşimle daha yoğun bir ilişki beni daha memnun ederdi. bu sebeple elide / lorcan ikilisi bu seride ki en sevdiğim çift oldu. çok güzel bir gelişim ve bağ izledik. iki taraf da çok güzel işlenmiş bence. diğer karakterler de genel olarak bana geçti ve büyük kısmını sevdim diyebilirim. dürüst olmak gerekirse manon hariç. ilk görüldüğü kitapta bölümleri bitsin diye can attım tabii sonradan onu ve takımını da çok sevdim. hatta seri de en çok ağladığım yer on üçler vedası oldu :( yazar gerçekten karakter işlemede çok başarılı. chaol benim çok empati duyabildiğim bir karakter oldu genelde sevilmese de. ancak onu karakter olarak anlayabildiğimi düşünüyorum. dorian ise beni ilk kitaplar da hatta zaman zaman son kitaplarda bile sinir eden bir karakter oldu. ama tabi bunun karakter gelişimine katkısını geçemem. hikayesi benim için üzücü olan bir karakter oldu.
ve son olarak aelin... neler çektik be aelin. güç demek benim için o demek ya. bir şey diyemiyorum. çok iyidi. nokta. lysandra ve avengeline o iki yuvasız kız onları da çok seviyorum hatta darrow ve avengeline beni bitirdi. sonunda bu küçük kızın onları kabul ettirmesi 'terrasen yuvası olmayanların da yuvası oldu' aedion ise hoş bir karakterimiz daha oldu. babasıyla olan konuşmaları beni bitirdi söylemeden geçemeyeceğim. abicim niye çıktın o kapıdan ya? bunca yıl dayandın. az vakit geçirmek istemez mi insan. yazarı da anlıyorum tabi büyük savaş kayıp verilmek zorunda ama on üçler yetmişti bize.
ama son kitapla ilgili bir eleştirim olacak o da şu ben bütün takımı ve karakteri beraber okumayı biraz daha isterdim. çünkü seri de 3. kitaptan sonra bütün karakterler ayrıldı ve biz hep onları ayrı hikayeler de okuduk. bundan dolayı hepsinin etkileşimde olduğu durumları okumayı çok isterdim çünkü yazar bence dinamikleri çok güzel yazmış. bir de şu da var çok fazla aksiyon, hareket, savaş oldu bu yüzden de daha yavaş kısımların okunması gerektiğini düşünüyorum.
sonuç olarak güzel bir seriydi.
ps. elide ve lorcan fc olarak keşke sadece onları okuyabilsem. bir insan nasıl yan karakterleri ana karakterlerden daha iyi yazar ki ahah
Sarah J. MaasKül Krallığı
Kül KrallığıSarah J. Maas · Dex Kitap · 20201,431 okunma
·
64 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.