Yazar:
Sarah J. Maas
Tahmini Okuma Süresi:
27 sa. 12 dk.
Sayfa Sayısı:
960
Basım Tarihi:
2020
İlk Yayın Tarihi:
23 Ekim 2018
Yayınevi:
Dex Kitap
ISBN:
9786050975765
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Kül Krallığı1000Kitap
Not: Serinin tamamını okudum. Bu inceleme Kül Krallığı dahil tüm seri için genel bir değerlendirmedir. Lütfen bütün bunların benim kişisel düşüncelerim olduğunu unutmayın.
Genel bakış olarak bu serinin bütün orijinalsizliğine rağmen çok büyük bir potansiyele sahip olduğunu düşünüyordum hep. Ve evreni, atmosferi ve temel fikirleriyle yeni nesil fantastikler arasında hâlâ güçlü bir yerde duruyor olsa da karakter yazımı, özellikle ana karakter tercihi bu potansiyelin önemli bir kısmını heba etti bence. En büyük sorun bu serinin bir noktadan sonra bir evren hikâyesi olmaktan çıkıp ana karakteri parlatma projesine dönüşüyor olmasıydı. Şimdi karakterler üzerinden düşüncelerimi anlatmaya çalışayım:
AELİN
Aelin benim için "iyi yazılsaydı efsane olabilecek ama kötü yazıldığı için tahammül edilmesi zor" bir karakter. Bütün popüler fan görüşlerinin aksine ben Celaena'dan Aelin'e geçişi bir karakter gelişimi olarak görmüyorum. Bu ani ve ikna edici olmayan bir kişilik kırılması sadece . Seri boyunca, hem Celaena hem Aelin odağında, okurdan beklenen şey onu sevmek çünkü o güzel, güçlü ve seçilmiş:) Ama bunların sürekli tekrar edilmesi, karakteri öyle yap-maz!!! Aelin emir veriyor, sorgulanmıyor, herkes ona körü körüne itaat ediyor... Bu bir liderlik değil, yazarın karakteri dokunulmaz ilan etmesi basitçe.
Aelin'in ahlaki açıdan sorgulanması gereken davranışları ya hep romantize ediliyor ya da tamamen geçiştiriliyor. Basit bir örnek vereyim: Lysandra-Aedion planı, hani şu Lysandra'ya "sen fahişenin zaten, senin için o kadar da zor olmamalı" tarifesi uyguladığı, Lysandra'nın Aedion'la çiftleşerek Ashryver soyunu devam ettireceği plan. Anlamıyorum. Lysandra'ya yapılan şey fedakarlık değil, açıkça bir istismar. Buna rağmen karakterlerin bunu sorgulamaması, yazarın diğer karakterlerin
Ve bir savaş daha son buldu...1000Kitap
Bu kitap hakkında neler neler gördüm... Sevinç patlaması yaşayanlar mı dersiniz. Şaşkınlıktan gözleri fal taşı gibi açılanlar mı dersiniz ya da son sayfalara doğru ağlayanlar mı dersiniz... Hiçbirini yaşamadım ama ağlamak üzereydim neredeyse. O da hikayenin sıkıcılığından neredeyse delirecek olmamdan ötürüydü. Sevenlerine saygım sonsuz elbette. İyi hiçbir kısmı yok demiyorum.
Şöyle ki hikayenin konusu gerçekten sağlam ve evren oldukça geniş. Lakin yazarın bir dengesi yok. İlk üç kitapta çok basit bir anlatım olduğundan ve hikayenin ciddiyetini kaybettiğinden bahsetmiştim. Son üç kitap ise öyle gereksiz bir uzunluğa sahip ki fantastikten çıkıp dram ve entrika hikayesine dönmüş. Aksiyon sahneleri bile aşırı duygu ve düşünce yoğunluklu yani. Bu sebeple de aradığım heyecanı asla bulamadım. Aklıma hint dizileri geldi hep okurken.
İkinci konu, karakterler aynı düşünceler arasında sürekli dönüp dolanıyor ve adeta aynı paragrafı baştan okuyormuşuz gibi hissettiriyor. Çoğu bölümde aynı cümleleri görmeye başladım bir yerden sonra. Demem o ki hikaye kendini tekrar edip durduğu bir döngüde. Özellikle ana karaktere zaten ısınamamış biri olarak kendisinin sürekli bunalımlarını okumak daha da sinirlendirdi açıkçası. Karakter sayısı bir apartman dolusuyken bir de her birinin bilmem kaç bölümlük stresli düşüncelerini okumak ne kadar keyifli bir bilseniz!
Üçüncüsü, yazar ters köşe yapmak istiyor mu istemiyor mu emin değilim ama yapmaya çalışıyorsa kesinlikle başaramamış çünkü her şey apaçık ortadayken, önce okura gösterip sonra karaktere gösterince insana derler ki biz her şeyi önceden bileceksek heyecan bunun neresinde?
Son olarak istediğim sona ulaştım diyebilirim ama bu şekilde olmamalıydı bence. Çok basit bir sonla bitti. O son gelene kadar bin tane düşüncenin arasında boğulduk
Savaştan sağ çıktığınız için teşekkürler1000Kitap
Bu seriyi bitirebileceğime hiç inanmıyordum. Bol sinir krizli, biraz ağlamalı bir deneyim oldu, çok nadir güldüğümü hatırlıyorum. Bir de Fırtınalar İmparatorluğu ile Şafak Kulesi'ni tandem read yaptıktan sonra hemen ardından okuyunca dünyadan soyutlanmış gibi hissettim. Size tavsiyem benim gibi yapmayın. Bayramdan önce derslerim yok diye bitirmek istedim çünkü şu an bitirmeseydim büyük ihtimalle yaza kalacaktı ve balık hafızalı olduğum için kesin bazı şeyleri unutacaktım. O yüzden ben son üç kitabı art arda okudum ama siz benim gibi yapmayın. Tandem read yaptıysanız (ki kesinlikle tandem read yapın) buna geçmeden önce biraz ara vermenizi öneririm.
Okumadan önce 960 sayfa ne yazmış olabilir, bu gidişle ben bunu bir ayda zor bitiririm diyordum ama o kadar akıcıydı ki. Sanırım hiç ara vermeden 300 sayfa okumuşumdur. Kitabın yarısından sonra özellikle her saniye bir şey oluyordu, karakterleri bırakamadım. Sayfa sayısı çok olmasına rağmen akıp gidiyordu dediğim gibi ve benim okumayı çok merak ettiğim karakterler de olduğu için okuması çok daha kolay oldu.
Diğer kitaba göre bu kitabın çoğunluğunu Aelin daha durgundu diyebilirim. Yaşadıklarından dolayı normal olarak. Onunla beraber Rowan da çökmüş bir haldeydi. (Hiç umrumda olmadı yani yine de neyse) Aedion ve Lysandra tarafına gidince onlarda da bir çatışma onun dışında hep okuduğumuz savaş sahneleri, diğer tarafta Elide ile Lorcan arasında olan çatışma falan derken karakterlerimiz hepten tükenmişti. Manon da aynı şekilde kendi hakkında öğrendiği gerçekler, hangi yolu seçeceğini düşünmesi falan o da yorgundu. Ama bunların hepsinin içinde Dorian... Dorian'ı görmeniz lazımdı. Herkes canı çıkmış bir haldeyken o ortada fıtı fıtı dolanıp büyüsü ile uğraşıyordu. Büyüsünün Aelin'dan çok daha güçlü olduğunu zaten düşünüyordum
Ne söylebilir ki. HARİKAYDI.·960 syf.·Kitap Yorumu
10/10
2024 95. kitabı
Resmen bir serinin sonuna geldim, sanki yıllardır okuduğum serüvene son vermek gibi. Gerçi ilk kitabını ülkemizde ilk çıktığı zaman alıp okuyup sevmemiştim. Ama yıllar sonra yeni baskılaryla serinin tamamını tekrar alınca şans vermeye karar verdim.
Açıkçası en ufak şeyi bile bir noktada kocaman faydalı bir şeye dönüştürmeye o kadar güzel başarmış ki yazar söyleyecek hiçbir şeyim yok gerçekten çok iyi yazmış. Kitap bana her duyguyu yaşattı. özellikle bir sahnede yapılan atıf MÜ-KEM-MEL-Dİ.
Selin’in son kitabı olması sebebiyle her şeyin artık nihayete ermeye başladığı yerleri okuyoruz ve ilk başta 950 sayfa ne yazmış olabilir ki demiştim, ama o kadar güzel yazmış ki kafada işareti asla bırakmıyor. Ve ve hiçbir şey gerçekten mükemmel anlamda ilerlemiyorda pürüzler çok fazla ve buna rağmen okuması gerçekten çok keyifliydi. Hâlâ favori erkek karakterim Rhys. Ama buradaki karakterleri de çok sevdim herbirinin gelişimini izlemek gerçekten çok ayrı güzeldi.
Manon, o kadar güzel bir karaktere evrildi ki. Ne söylesem boş ve yetersiz onun için. Kesinlikle en sevdiğim karakterlerden biri oldu.
Bu seri hatta bu kitap hakkında sayfalarca yazabilirim. Nasış bir kafayla yazılmış ya. Gerçekten her olay birbirine çok iyi bağlandı. Her karakter kendi içinde ayrı bir gelişim tamamladı. Çok güzeldi çoook..
Sonunda Cam Şato serisini bitirmiş bulunuyorum. Sevdiğim seriler sıralamasında 1. sıraya çıkmış oldu. Öncelikle seri hakkında sonra bu kitap hakkında düşüncelerimi paylaşacağım. Ben aynı yazarın Dikenler ve Güller Sarayı serisini ilk okuyup bu seriyi sonradan okudum ama bu seri ondan çok çok daha iyiymiş bana göre ki Cam Şato serisi yazarın ilk çalışması ona rağmen çok iyi. Bu kadar yoğun bu kadar derin bir seriyi daha önce okumadım zaten çalıştığım için benim okuma sürecim çok uzun sürdü sanki yıllardır bu seriyi okuyormuş gibi hissettim. Ama yazarın kurgusu çok iyiydi, geçişler ve bağlantılar çok zekiceydi. Olaylar 360 derece değişti ilk kitap ile son kitap arasındaki ilişkilerde acayip fark vardı zaten ben son kitaba geldiğimde ilk 3 kitapta olanlar asırlar öncesiymiş gibi geldi bana neyse yani çok güzeldi.
Kitaba gelecek olursam SPOİLER içeren şeylerden bahsedebilirim bu arada.
Ben yola Chaolcu olarak başladım bitişte hala Chaolcuyum ve her Chaol ve Aelin denilse içimde hep bir şeyler cız etti ama şöyle bir şey vardı ki Aelin-Rowan, Celaena-Chaol oldu sonra benim için çünkü yazar Celaena karakterini öyle bir evriltip Aelin yaptı ki başka kişilerden bahsediyormuş gibi oldu ve son kitaba doğru Chaol-Yrene ilişkisi iyi ki oldu dedim. Aslında ben tüm çiftleri ayrı ayrı çok sevdim, savaş sahnelerinin bu çiftlerden fazla olması son kitapta beni baymaya başladı. Yeter artık dedim. Aelin'ın çektiği acılar, işkenceler yüreğimi dağladı zaten kurtulana kadar nasıl okudum bilemiyorum. Ayrıca Sarah kadın karakterleri çok güzel yazıyor hepsi birbirinden yetenekli, muhteşem özellikle Aelin ve Manon yani sizin gibisi olur mu bilmiyorum. Aelin'in Chaola yaptıkları beni sinir etse de tarafsız olarak Aelin gücü, zekası, mizahı çok iyiydi. Ama yani Sarah kadınları muhteşem yaptığı
Hayran kaldım
Herkese merhaba!
Tüm seriyi bitirdikten sobra tek bir inceleme atmak istedim çünkü benim gibi bu seriye başlamak isteyenler elbet her kitabın spoilersız yorumlarına bakıyordur ve son kitabın puanına baktığımda direk başlamaya karar verdim. Sarah’ın okuduğum ilk kitap serisi DVGS idi ve o dünyaya hayran kaldım sadece son kitap Nesta olduğunzan zor aktı halada bitiremedim ama bunun nedeni araya Cam şato serisinin girmesiydi. Her neyse ilk kitap hakkında olan yorumların bazıları beni şüpheye soktu ama asıl hikayenin 3 ün sonunda olduğunu öğrendiğimde merakıma yenik düşerek seriye başladım. İlk kitap beni üzmedi ve son derece aktı sadece esas oğlan kısmında sorunlar vardı çünkü ben Dorian’ı sevdim ama onu tam Celena’ya denk bulamadım. Chaol desen ben bazıların aksine onu hiç sevmedim. Devam edecek olursak ikinci kitabın sonu beni heyecanlandırdı ve yeni bir hikayeye adım attık resmen!
Burdan sonrası spoiler içerikli!
Üçüncü kitapta Rowan geldi ve iştee dedim resmen. Tabi başkrda çoğu kişi onu sevmemiş olabilir ama ben yinede sevdim çünkü kitapta baş kızımıza başta aşık olmayan tek erkekti ve nedense bu beni etkiledi. Daha sonra yaşanmışlıklarla ikilinin arasında olan ailişki beni o Kadar heyecanlandırdı ki hemen serinin diğer kitabına geçtim.
Dördüncü kitapta ilk 200 sayfa benim için sıkıcıydı çünkü sürekli aklımda Rowan vardı ki Rhys aşkım fazla olduğundan ona denk bir karakter okuyabilmek beni heyecanlandırdı. Olaylar heralde son kitapta çözülecek derken her şeyin sürekli yeni başlaması beni hayretler içinde bıraktı ki ben Manon’nu da çok sevdim.
Bir çok karakter ve beşinci kitap bence favori olan herkesin yolunun kesiştiği ve sonunun ağlatıcı yanıyla kalbimi paramparça etti. Kendimi direk yediye atmak istedim ama altıncı kitabı okumam gerekiyordu. Bu benim sınavım
𝕶ü𝖑 𝕶𝖗𝖆𝖑𝖑ığı
Eveet bu bir Veda Postudur Arkadaşlar... O yüzden yüreğim buruk gözüm yaşlı ve aşırı üzgünüm .Tam 7 Mart 2018 de Cam Şato kitabıyla başladı bizim tanışma hikayemiz. O zaman Endovier da ki tuz madenlerinde sırtındaki derin kırbaç izleriyle Celaena isminde sıradan bir bir köleydi.Ta ki Chaol ve Dorian'ın onu Anne ve Babasının katili olan Kral'ın Suikastçisi olarak oradan çıkarıncaya kadar. Kim derdi ki bu çalımlı yürüyüşlü, elbise, mücevher düşkünü,kitap kurdu kızın Terrasen'in varisi olduğunu. Ve ileride de Aelin isminde bir Kraliçe ye dönüşeceğini.Kim bilirdi ki Teyzesi Maeve'nin yanına giderken kırbaç izlerinin üzerine dövme yapan,onu eğiten Fey erkeğinin Carranam'ı olduğunu.Kim derdi ki ileride hayatına bir şekilde dokunduğu,Cadılardan, suikastçilerden, Feyler'den, Krallardan ve Kraliçelerden bir ordu kuracağını ve onlarla beraber Daha iyi bir Dünya kuracağını.
Ciddi Spoiler Var Dile kolay 7 kitap ve 4 sene süren bir serinin sonuna geldim.Her ne kadar en favori serim olsa da hayal kırıklığı olan yerlerinden bahsetmeden geçemeyeceğim. Öncelikle Kitabın sonu tam istediğim gibi olsa da keşke o mutlu sona ulaşmak daha kısa sürseydi diyorum.Aynı kelimeleri tekrar okumaktan 6 kitap boyunca beklediğim sona giderken biraz sıkıcı oldu doğrusu.Onun haricinde ilk kitapdan itibaren intikam yeminleri eden Aelin yerine Erevan'ın canını almak sadece ilk kitap da ve 6. Kitapda Gördüğümüz Yrene'e mi yakışırdı Allah aşkına.Erevan'ın da Maeve'nin de canına okuması Ateşli kızımız Aelin'imizin onları yakıp küle çevirmesi gerekmezmiydi. Niye ateşini tam da onlarla karşı karşıya gelmeden hemen önce söndürdü .
Maalesef Yazar akıl,dostluk ve beraberlikle yenmeyi uygun görmüş benim tersime o yüzden cinai kıyamet bekleyen benim Beklentimi karşılamadı.Tüm bunlara rağmen, Aelin
Kül Krallığı·960 syf.·
10/10
2025 85. kitabı
cam sato serisinin son kitabi olan kul kralligi kesinlikle efsaneydi benim icin. yazar dokuz yuz sayfa boyunca ne yazmis olabilir diyordum fakat her sey yerli yerine oturmustu.
evren yine guzelce islenmisti. betimlemeler olsun, diyaloglar olsun her seyiyle gayet yerindeydi. karakterlerin gelisimini okumak muthisti. ozellikle lysandra, elide ve dorian harikaydilar. yrene'nin cıkardigi isten bahsetmiyorum bile.
lorcan&elide cifti kalbimi soktu herhalde o kadar güzeldi ki, lorcan'in yavas yavas degismesini görmek cok guzel hissettirdi. ayriyeten manon&dorian cifti cokk ama cokk fenasaldi. o kadar uyumsuz ama uyumlular ki. onlarin birlikte oldugu her bolumu okurken cok heyecanliydim.
savas sahneleri cokca iyiydi. aedion'un direnmesi, gelen yardimlar, lysandra'nin muthisligi ?!!?!! cok ayri heyecan katmısti. bide bahsetmesem kesinlikle olmaz, manon. bu kadin cok baskaydi. asterin ile olan ilişkisi de cok baskaydi (asterin cok underrated bu arada). karakter gelisiminde resmen level atladi. gercek kralice gercekten. muthisti baska diyecek bi sey bulamıyorum.
ve fenrys (｡˃ ᵕ ˂ ) aelin ile olan bağları beni yerlere atti. maeve'nin yaninda gecirdigi zaman boyunca aelin'e olan destegi cok baskaydi. her sahnesi cok iyiydi.
aedion'un babasiyla olan iliskilerinin daha fazla surmesini görmek isterdim. keske biraz daha görseydik bu ikiliyi.
rowan'in her zaman aelin'in yaninda olmasi cok hostu fakat cokkk pasif kalmisti onun yaninda. rowan gibi bir karakter icin olmamisti bence.
dorian&chaol kisimlarini ozlemisim. bir araya geldiklerinde siritmadan duramadim dogrusu.
son olarak maeve karakterinden bahsetmek istiyorum. bence cokk iyi yazilmis bir kotuydu. manipulator, kendinden emin ve cazibeli. her ne kadar cok gıcık etse de hakkini vermek lazim.
kisaca her sey cok güzeldi.
SJM Klasiği -iyi anlamda değil-1000Kitap
*SPOILER*
Verdiğim puan tamamıyla uzun bir kitap serisinin sonunda ortalama bir yere ulaşmamızdan dolayı.
Not: Puanı güncelledim. Çok kapsamlı yorumlar var, biraz bakarsanız nedenini fark edersiniz.
*SPOILER VARDIR BU YORUMDA*
Bu seriyi çok sevenlerin kızmasını göze alarak düşüncemi paylaşıyorum.
Son savaşan gruptaki öne çıkan isimlerden birkaç kişi ölmeliydi. Sadece Gabriel’in ölmesi bence kitabın sonunda bir boşluk, tamamlanmamışlık hissi yaratmıştı.
Seri boyunca aslında çok iyi karakter gelişimleri okuduk ama yolun sonunda kelimelere dökemeyeceğim bir gariplik vardı.
Yani bu kadar acı çekildi, bu kadar kişi kaybedildi, neler yaşandı ama nasılsa yaşadığımız son savaşta cadılar dışında ana karakterleri inanılmaz etkileyen kayıplar yaşamadık. Garip.
Ayrıca tanrılarla olan son etkileşimde oldu bitti gibi oldu. İlk kitaplardan aldığımız o büyük kötü ve kaos yaratan tanrılar kısa bir anda çokta bir yere varmayan bir bilgiyle sonlandı. Yine garip.
Karakterleri çok sevdim ancak Lorcan ya da Chaol’un çıkardığından daha kötü bir karakter gelişimi çıkarmayı nasıl başardı SJM Aelin ve Rowan için bilmiyorum. -cümle baya kötü ve devrik ama çok üşendim- Manon ve Dorian sonuna kadar okuması çok keyifli karakterlerdi.
Onlarda gördüğüm o gelişmeyi Rowan ve Aelin’de görmek isterdim. Genel olarak kitaplarda türü ne olursa olsun iki karakteri romantik olarak bağlayınca ilişkilerdeki o uzun konuşmalar, ilişkinin gelişimi kayboluyor kitaptan. Chaol ve Yrene kendi kitabından sonra aynı şekilde çok bir gelişme göstermedi ama bu normal bence neden çünkü ana karakterler değiller. Normal olmayan ana karakterimiz Aelin ve Rowan’dan aldığımız o gelişmelerin kaybolması.
Nox’un ortaya çıkması çok mutlu etti beni keşke daha etkileşimi olan bir karakter olabilseydi.
Sonuç olarak;
Bu kadar
Arkadaşlar hayat bitti…
Hem serinin kendisi uzun olunca hem de benim okuma hızım biraz düşünce, aylarca bu seriyle birlikte yaşadım desem yeridir. Hiç şikayetçi değilim. Sanki her gün uğradığım bir arkadaş grubum varmış ya da 5 dakika bile olsa açıp izlediğim bir dizim varmış gibi hissediyordum. Şimdi ise büyük bir boşluğa düştüm o sebeple...
Sarah’ın kalemini hep çok beğeniyordum ama bu seride, özellikle de 5. kitap ve sonrası inanılmaz iyiydi. Bu kitap özelinde konuşmam gerekirse; 960 sayfa boyunca bir an bile sıkılmadım. İnanması güç ama gerçekten öyle.
Kül Krallığı bence her duygunun zirvede hissedildiği, inişli ve çıkışlı değil, bolca çıkışlı :D her şeyin çok güzel bir şekilde derlenip toplandığı, kusursuz bir final kitabı olmuş. Evet, aklımda hâlâ soru işareti olarak kalan noktalar var. Ama ya Sarah’ın başka planları var ya da bazı karakterlerin bilinçli olarak gölgede kalmasını istedi... Onu zaman gösterecek.
Kalbimi paramparça eden detayların yanında, kitapta yorgunluğu, tükenmişliği ve ideali uğruna direnmeyi sonuna kadar hissettim.
Bu gerçekten takdir edilmesi gereken bir şey bence... Daha önce "karakter" üzerinden bu denli bir yorgunluk hissettiğimi hatırlamıyorum çünkü.
Ve gelelim değinmeden duramayacağım asıl noktaya… Bu serideki KADINLAR!
Sarah’ın diğer serileri de dahil olmak üzere, fantastiklerde kadın karakterleri sevsem bile favorilerim genelde erkekler olurdu. (şaşırmadık ahaha) Ama bu seride yemin ederim kadınlar bambaşka. Hiçbiri yan karakter gibi hissettirmiyor. Geçmişlerini öğreniyor, gelişimlerine şahit oluyor ve her birine ayrı hayran kalıyoruz... Yine de bir favori seçecek olsam Manon derdim. Aelin özür dilerim.
Son kitap olduğu için biraz genel konuşmuş oldum farkındayım. Bu sefer böyle olsun. İçimden geldi. Eğer fantastik
Yazar Hakkında
Sarah J. MaasYazar · 17 kitap
1986 yılında New York’ta doğan Sarah J. Maas, Cam Şato ile Dikenler ve Güller Sarayı serileriyle New York Times, USA Today ve uluslararası çoksatan kitaplar listelerinde uzun süre 1 numarada kalan, çağdaş fantastik edebiyatın en güçlü yazarlarından biridir. Sarah J. Maas’in ilk bölümlerini internette yayınladığı ve 16 yaşında bitirdiği ilk kitabı Cam Şato şu an 37 dilde okunmaktadır.
18 yaşındaki Celaena adlı bir suikastçıyı anlattığı Cam Şato, Karanlık Taç, Ateşin Vârisi, Gölgeler Kraliçesi, Fırtınalar İmparatorluğu, Şafak Kulesi ve Kül Krallığı başlıklarıyla yedi kitaptan oluşan epik fantastik Cam Şato serisi 20 milyonun üzerinde satmıştır.
George R. R. Martin’e benzetilmesine neden olan Güller ve Dikenler Sarayı ise periler diyarının kusursuz ve vahşi dünyasını anlatır. Sarah J. Maas’ın bu serisi, Güller ve Dikenler Sarayı, Sis ve Öfke Sarayı, Kanatlar ve Küller Sarayı, Buz ve Yıldızışığı Sarayı kitaplarından oluşmaktadır. Güller ve Dikenler Sarayı pek çok kez Goodreads ödüllerine layık görülmüştür.
Sarah J. Maas’ın kurduğu evren, yedi kitaplık serinin ilki Cam Şato romanından başlayarak anlaşılabilir. Yazarken klasik müzik dinlediğini söyleyen Sarah J. Maas’ın son yayımlanan Hilal Şehri serisi de yine pek çok ödül almıştır.
Hamilton College’da Yaratıcı Yazarlık ve Dini Çalışmalar bölümlerinde derecesi olan Sarah J. Maas, Philadelphia’da köpeği, oğlu ve eşiyle yaşamaktadır.
