Serinin son üç kitabının sıkıntısı ne biliyor musunuz... Her bölüm aynı düşüncelerin farklı versiyonlarını ısıtıp ısıtıp tekrar sunuyor yazar. Karakterlerin çoğu stresli, gergin ya da kederli ve her birinin aklından geçen şey de aynı. Bir iki kere düşünseler neyse ama sayıca çok fazla karaktere sahip bir hikaye, üstüne aynı şeyleri elli defa okuyunca insan gerçekten bıkıyor. Sarah her serisinde bunu yapıyor ama bu seride gerçekten çok aşırıya kaçmış. Acotar'ın son kitabında ve Hilal Şehir'in ikinci kitabında da buna benzer bir durum yaşamıştım. Bu huyu sebebiyle çok sevmediğim bir yazar oldu kendisi.