bu kitap bana şunu çok net hissettirdi
mutluluk peşinden koşarak değil ustalaşarak geliyor
cal newport hayallerinin peşinden git klişesini nazikçe ama sert bir şekilde masadan kaldırıyor
diyor ki
önce değer üret
önce bir şeyde gerçekten iyi ol
sonra zaten hayat sana alan açıyor
okurken kendimle çok yüzleştim
hep sevdiğim şeyi yaparsam mutlu olurum sanmışım
ama sevgi çoğu zaman sonradan geliyormuş
emek verince
sıkılınca
zorlanınca
bir konuda derinleşince
kitapta en sevdiğim fikir şu oldu
insanlar tutkularını bulmaz
tutkularını inşa eder
yani beklemek yok
bir gün ilham gelsin de başlayayım yok
başla
disiplinli ol
sabırlı ol
ustalaş
sonra zaten yaptığın şey seni taşımaya başlıyor
bir de “kariyer sermayesi" kavramı var
ne kadar çok beceri ne kadar çok derinlik
o kadar özgürlük
sevmediğin şeylere katlanarak sevdiğin hayatı kuruyorsun aslında
bu kitap bana şunu bıraktı
sessiz ama sağlam bir motivasyon
bağırmıyor
gaz vermiyor
ama omzuma dokunup şunu söylüyor
işine sahip çık
küçük ama her gün
kimse görmese bile
bir gün görmezden gelemeyecekler
bitirdiğimde daha hevesli değil
daha net hissettim
ve sanırım en güzeli de buydu