Fareler ve İnsanlar’ı okurken bazı yerlerde gülümsedim ama sonunda gerçekten ağladım. Kitap, hayallerin ne kadar kırılgan olduğunu çok sade ama etkileyici bir şekilde anlatıyor. George ve Lennie’nin dostluğu, kitap boyunca insanı içine çekiyor; özellikle Lennie’nin saf hali hem insanı duygulandırıyor hem de çaresiz hissettiriyor. Sonunda yaşananlar, aslında kimsenin kazanmadığını gösteriyor. Kitabı bitirdiğimde içimde bir boşluk kaldı ve uzun süre etkisinden çıkamadım. Bu yönüyle, az sayfa olmasına rağmen duygusu çok ağır bir kitap.