Bu kitap bana klasik bir öykü kitabından çok, insanın iç dünyasına tutulmuş aynalar gibi geldi. Her hikâye başka bir yerden yaklaşıyor ama ortak bir his bırakıyor: sorgulama.
Zeynep Kahraman Füzün, kelimeleri süslemekten çok düşündürmeyi tercih etmiş. Bazı öyküler bittiğinde “Şimdi ne okudum?” diye durup düşünüyorsun, bazılarıysa rahatsız edici ama bir o kadar gerçek.
Alegorik anlatımı sevenler için kesinlikle farklı ve cesur bir okuma. Net başlangıçlar, net sonlar bekleyenleri biraz zorlayabilir ama zaten kitabın gücü de burada. Okuyucuyu rahat ettirmek gibi bir derdi yok.
Bana kalırsa Prova Mankeni, hayatta çoğu zaman “rol yaparken” kendimizi unuttuğumuz anları hatırlatan bir kitap.
Farklı tarzları sevenlere, kısa ama derin öykülerden hoşlananlara öneririm.
··
46 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.