Kalıntı yazardan okuduğum ilk kitaptı.
Kitap başarılı bir psikiyatrist olan Ezel Asral'ın ünlü bir iş insanı olan Barbaros Özekli'nin yoğun isteğiyle şizofreni kızı Karmen'i tedavi etmek için Karmen ile aynı kalede yaşamayı kabul etmesiyle başlıyor.
Dürüst olacağım kitaba ilk başladığımda hem konusu hem de ilerleyişi çok hoşuma gitmişti. İlk sayfaları büyük bir zevkle okudum ve dedim ki tamam kitap kalın, puntoları küçük ama ben bu kitabı 2 güne bitiririm.
Fakat Ezel, Karmen ile yakınlaştıkça kitap beni sıkmaya başladı. Kitap bir anda vıcık vıcık bir romantizm kitabına döndü...
Ezelin sürekli Karmen hakkındaki düşünceleri, Karmen'in çocuksu ve bencil tavırları, arkadaş grupları toplandığında yaptıkları sohbetler..
Bunlar kitap boyunca beni rahatsız eden bir kaç kısım sadece.
Ayrıca olaylar bir yerden sonra kendini o kadar tekrarlamaya başlıyor ki okurken oldukça sıkıldım.
Aslında konu olarak çok mükemmel bir kitap bunu net bir şekilde söyleyebilirim, gayet de akıcı bir dili var ama kitaptaki olayların işleyiş şekli ve kitabın uzunluğu yüzünden bir yerden sonra okumak zor gelmeye başlıyor.
Ben romantik kitaplardan pek hoşlanmıyorum biliyorsunuz ama eğer romantik ve hafif gerilim kitaplarından hoşlanıyorsanız önerebileceğim bir kitap.
Sanırım bu kitap yazarın ilk kitabi ve 17 yaşında yazmış.
O yüzden şu an kaleminin daha çok geliştiğini tahmin ediyorum, bir ara diğer kitaplarına da göz atmak istiyorum.
Benim düşüncelerim bu şekildeydi, eğer kitabı okuduysanız düşüncelerinizi benimle paylaşmaktan çekinmeyin.
·
293 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Kurgu ve tanıtımlarıyla ben de heyecanlanmıştım kitap için ama sonra listemden tamamen çıkardım maalesef... En sevmediğim olay kurguların iki kişinin birlikteliği üzerine dönmesi son zamanlarda yayımlanan kitapların büyük sorunlarından biri de bu. Kurgu yapmak yerine ilişki yazıyorlar maalesef :/