Selime teyze ve Meltem farklı yaşlarda farklı hikayeleri olan ama acıları bir yerden benzerlik gösteren ve birbirine dokunan iki güçlü karakter… Bir köyde karşılaşan bu iki kadının birbirine iç dökmelerini görüyorsunuz…Aslında o kadar yalnızlar ki anlattıkça sanki iyileşiyorlar ve birbirlerinin hikayelerinde de kendilerini buluyorlar(Meltemin kendisini Selime teyzenin kızlarından Yıldıza benzetmesi bu benzerlikle birlikte bazı aydınlanmalar yaşaması ve kendi hikayesindeki baba babaanne dede ve hatta üvey anne figürüyle barışması onlarla empati kurması bence etkileyiciydi) Açıkçası başlarda yazarın diğer kitaplarına kıyasla dilini daha basit bulsam da kitap sonlara doğru kalbimi kazandı özellikle Meltemin tespitleri yaşadığı aydınlanma ve Fırat karakteriyle olan konuşmaları çok güzeldi.Kitaptaki en sevdiğim karakter Fırat oldu diyebilirim…Annesiyle ilgili kısımlar çok dokunaklıydı(annem kaşık kullanmazdı eliyle baharat serperdi toz biberde annemin parmak izleri kalmıştı demesi;ablasından annesinden kalan şeylerden sadece üç şey istemesi tarif defteri ,biraz tarhana ve toz biber…Ablasının sen tarhana sevmezsin ki demesi üzerine artık seveceğim demesi ) Kitaba ismini veren Altı harfli bir tatlı kısmı ise ancak Fırat kadar naif güzel bir karakterle sonuçlandırılabilirdi;çok güzel bir son bağlaması yapmış Şermin Yaşar…Kalemine yüreğine sağlık
·
25 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.