Yaprak Dökümü’nü izlerken bir diziden çok, dağılan bir ailenin acısını izledim. Bazı sahnelerde gerçekten ağladım çünkü yaşananlar çok gerçekti. İyi niyetin her zaman yetmemesi, susanların daha çok incinmesi insanın içini acıtıyor. Bittiğinde içimde bir boşluk kaldı ama “hayat bazen tam olarak böyle” dedim.