Bir yere varmadan önce kendine uğra. Gideceğin bütün yollar kendinden geçer.
Bir kitabı okurken bazen kelimeler sadece zihnimizden geçer, bazen de kalbimize iner.
#yolculuk bir yol haritası değil; bir pusula. Yön göstermiyor, ama içimizde saklı yönleri hatırlatıyor. @hanifemert1 satırlarında bir öğretmen gibi değil, bir yol arkadaşı gibi konuşuyor. Bazen babaannesinin masallarından bir ses, bazen bir bilgenin veciz sözü, bazen de kendi içsel fısıltısı eşlik ediyor bize.
Okurken fark ediyorsunuz: yolculuk dışarıya değil, içeriye. Karanlığın içinde saklı aydınlığı bulmak, dikenlerin arasında gülün kokusunu duymak, geçmişin yükünü bırakıp yeni bir güne uyanmak… yazar, bütün bunları bir dost sohbeti sıcaklığında anlatmış.
Yazarın kalemi, sıradan bir kişisel gelişim kitabının ötesinde; şiirle, hikâyeyle, hatıralarla örülmüş bir içsel atlas.
Her bölümde bir kapı açılıyor: kendine, duygulara, umuda ve anılara. Bu kapılardan geçerken aslında kendi evimizin odalarını dolaşıyoruz. Ve fark ediyoruz ki en kıymetli yolculuk, kendimize uğradığımız yolculuk.
“İnsanın bindiği gemi de vardığı liman da kendi yüreğindedir.”
Bu cümle, kitabın özeti gibi. Çünkü Yolculuk, bir gemi değil, bir deniz; bir liman değil, bir ufuk. Okurunu sadece düşündürmüyor, aynı zamanda dönüştürüyor.
Kitabı sadece “kişisel gelişim” olarak değil, bir edebi yolculuk olarak okumalıyız.
Metaforlarla, imgelerle, şiirsel bir dil kullanan yazarın babaannesinden aktardığı sözleri, bir kolektif hafıza gibi.
Bu kitap, sadece okunacak değil, yaşanacak bir deneyim.
Bir dost sohbeti gibi, bir içsel atlas gibi.
Kendine uğramayı hatırlatan bu yolculuk, belki sizin yolunuza da ışık olur.
Hanife Mert 
Yolculuk
@hanifemert1
@gecekitapligi
Hanife Mert Yolculuk
@hanifemert1
@gecekitapligi
·
28 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.