Yazar,bu hikayeyi Mark Twain'in " Hayatın en iyi kısmının başta en kötü kısmının da sonda olması ne yazık" sözünden esinlenerek kaleme almış. Hikayeyi okurken şu an olduğum yaşı,bebeklerin hayatını(kendimizinkini bilemediğimiz için genelledim),çocukluğumu, ihtiyarlığımı düşündüm. Button'ın yaşadığı gibi bir hayat yaşamak ister miydim? Bunu cevaplamak gerçekten zor zira dünyada normalden farklı olmak orayı çekilmez bir yer kılıyor. Ama şunu açıkça söylemek isterim ki ihtiyar doğup bir bebeğe dönsek ya da biz normal insanlar gibi doğup yaşayıp ölsek de değişmeyen tek şey bu durumun başlangıcı ve bitişi oluyor. Ve elimizde kalan ise kitapta geçen şu cümle:
"... tüm bunlar kayıp düşler gibi silinip gitmişti zihninden. Sanki hiç yaşanmamışlardı. Hatırlamıyordu onları."