Bazı aşklar yaşanmaz, taşınır.
Ve insan bazen en çok, dokunamadığı duygularla olgunlaşır.
Vadideki Zambak, bir aşk hikâyesinden çok
nefsini terbiye etmeye çalışan bir kalbin hikâyesi.
İçinde suskunluk var, sabır var, vazgeçiş var.
Ama en çok da edep var.
Balzac, aşkı coşkuyla değil;
bekleyişle, içe atışla, kendinden kısmayla anlatıyor.
Okurken şunu düşünüyorsun:
Sevgi her zaman sahip olmak mıdır, yoksa incitmemek mi?
Bu kitap,
yüksek sesle sevmeyi değil,
içinde büyütmeyi seçenlerin kitabı.
Herkese iyi gelmez.
Ama kalbi biraz yorulmuş olanlara çok şey söyler.