İnsan gerçekten neyle yaşar?
Ekmekle mi, güvenle mi, yoksa sevgiyle mi?
Tolstoy burada büyük olaylar anlatmıyor;
küçük hikâyelerle büyük hakikatleri fısıldıyor.
Okudukça fark ediyorsun ki
insanı ayakta tutan şey sadece sahip oldukları değil,
merhamet edebildikleri.
Kitap boyunca şu düşünce kalbe yerleşiyor:
İnsan, başkasının acısını görüp
ona kayıtsız kalmadığında insan oluyor.
Sadeliğiyle çarpıcı,
diliyle sakin ama etkisi derin.
Okurken yormuyor,
bitince ise uzun süre düşündürüyor.
İnsan Ne İle Yaşar,
hayatın karmaşasında
“asıl olanı” hatırlatan kitaplardan.
Yavaşça okunmalı,
kalbe yer açılarak…
·
44 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.