Kusursuz bir kaos okumak ister misiniz?!
2 gün düşünüp taşındıktan sonra gelen o inceleme...
Wattpadde benim mizahıma göre ilk ağır ya da dram sahneleri çok olan kurgu SVS olmuştu. Okuduğum kurguları elimde canlı-canlı yeniden okumak muazzam bir his.
1.kitaptan sonra gelgelelim 2.kitaba...
Bu kitapta olaylar o kadar çok ki, hepsini analiz etmeye kalkışsam, en az 20 sayfa garanti, yani o kadar aksiyona, atışmalara, yanlış anlaşılmalara, yeni karakterlere, yeni karakterlerle birlikte gelen yine çok ağır travmalara doymak mümkün.
Kitap 576 sayfa, 15 bölüm, 1 bölüm max 54, min 18 sayfa, bölümlerin başlanğıçlarındaki altıntılar bölümleri güzel özetliyor. 1.kitaba göre daha akıcı, dialoglar çok, hem sözlü atışmalar, hem gerçek atışmalar, hem de aksiyon bol olduğundan kitap hiç durmuyor, akıyor, hele ki 5-6 bölümden sonrası daha akıcı. Sonuncu bölümler çok çabuk okunuyordu, sadece karakterlerin travmalarıyla ilgili, flashback sahneleri hazm edilmesi ağır sahnelerdi, o yüzden de o sahneleri yavaş-yavaş okuyordum.
Gelelim karakterlere.
Kitapta o kadar çelişkili, toxic diyebileceğimiz olaylar var ki, bence, bu kitabı seven okurlar da, sevemeyen, ya da ikilemde kalan, ortalama diyerek kabul eden okurların bu kadar çok olmasının sebebi bu. Ben şahsen seven taraftayım. Bunu göze alarak okumanızı tavsiye ederim!
2.kitabın 200-300 sayfalarından itibaren güzel karakter gelişimleri görüyoruz, bu sadece ana karakterlerde değil, yan karakterlerde de görebiliyoruz, bu detayı beğendim. Olay örgüsünü, yeni karakterleri, onlarla birlikte gelen aksiyon sahnelerini, sırları, Bige ve Karunun bu kadar olaya rağmen birbirlerine geç de olsa, açılmalarını, birbirleriyle eğlenebilmelerini, söylemeden bile hissettirebilmelerini, yavaş-yavaş da olsa, gerçeklerin ortaya çıktığı sahneleri, Kadem ve Bigenin şirret ve muazzam ötesi kardeşliğini, Duha ve Elayın garip, ama komik diyebileceğimiz sahnelerini, imkansız şipim Duha ve Karunun bir çok bölümde birbirine aşklarını itiraf etseler de, kavuşamamalarını (Duha Karuna kocam bile dedi be...), yine Kenanın az işlendiği, ama 1.kitaba nazaran daha çok işlendiği sahneleri, Melek ve Gururun kitaba girişini (travmalarını okumak ne kadar ağır olsa da), çok-çok ağır olsa da, Defneyi okumak, hatırlamak bana bu seriyi sevdiriyor.
Yetişkin içerik mevcuttur. Karun ve Bige gibi bir çifte yakışır smut sahneydi. İkisi de zırdeli, ikisi de birbiri için kusursuz kaos. Gerçekten, kusursuz kaos olan bir çift okuyacaksınız.
Sevemediğim olaylardan biri genel olarak yazarın kitaplarında karakterlerin birbirini dinlemeyip birbirlerine çok ağır şeyler yapmaları, ama ne kadar gururluyum tripleri atsalar da, en gurursuz onların olması. Böyle sahneler bu seride meşhur olduğu için kitabın ortalarında bazen diğerlerini unutuyordum. Olayları hatırlamakta takıntılı okurlar varsa, liste tutmalarını tavsiye ederim...
Şikayetçi olduğum diğer bir konu Kenanın sahnelerinin az olması.
3-cü sevmediğim olay Sarkaç'ta bölge liderlerini daha kapsamlı okumak mümkün, ama Saka ve Sanrı'da Karunu böyle bir konumda okuyamamak, daha çok travmalarıyla, ya da ilişki içerisinde okumak. Karun Kalender soğuk nevale ve ulaşılamaz olmasıyla biliniyor ve böyle bir adamı bölge lideri konumunda okumak çok istiyorum. Gurur ve Duhaya nazaran böyle sahneleri daha çok Karuna yakıştırıyorum. Ama bu kurgu öyle bir kurgu değil malesef. Karun Kalenderi max Sarkaç'ta bazı sahnelerde görebileceğiz.
2.kitapta bu sevemediklerimi umursamazdım, belki de. Ama beni en kızdıran olay malum sahnenin bir kısmının bu kitapta verilmemesi. Kısacası, tüm ağır olaylar kaldı 3.kitaba. Hatta bu zamana kadar sonraki kitap için gördüğüm en büyük spoiler içeren alıntı ile ne demek istediğimi anlayacaksınız.
"İster ölü olayım, isterse de, sağ, ama bir tek bana gel ve yanımda ağla. İster küs olalım, ister birbirimizden farklı hayatlar yaşayalım".
"Beni bul ve bana ağla".
♧Yetişkin içerik mevcuttur.
Benim için 8,5-den 9/10.
·
116 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.