Bu kitap beni rahatsız etti ama bu kötü anlamda değil.
Cem’in yaptığı hatalar çok insaniydi ve belki de bu yüzden okurken kaçamadım,hemen okuyup bitirmek istedim.
Baba meselesi romanda en ağır gelen şeydi. Mahmut Usta’ya duyduğu hem yakınlık hem korku bana çok gerçek geldi. Babası hayatında yokken bir başkasında o boşluğu doldurmaya çalışması insanın içini sıkıştırıyor. Bazı eksikler var ve ne yaparsan yap dolmuyor.
Kırmızı saçlı kadını gebe bırakması beni gerçekten etkiledi. O noktadan sonra hikâyenin geri dönüşü yokmuş gibi hissettim. Sanki Cem’in kaderi orada mühürlendi. Ne kadar uzaklaşsa da, ne kadar “düzenli” bir hayat kursa da içinden çıkamadı.
Bu kitap bana şunu düşündürdü:
Bazı hatalar affedilmiyor, sadece erteleniyor.
Herkese hitap eder mi bilmiyorum ama bende iz bıraktı.
8/10
·
36 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.