Yalnızlığın Beyaz Geceleri
Beyaz Geceler, insanın kendi yalnızlığıyla konuştuğu kısa ama etkisi uzun süren bir hikâye. Dostoyevski bu kitapta büyük olaylardan çok, insanın iç sesine odaklanıyor. Hayal kurmanın, umut etmenin ve karşılıksız duyguların ne kadar tanıdık olduğunu sade ama vurucu bir dille anlatıyor. Okurken karakterlerin duygularına kolayca yaklaşıyorsun ve kitap bittiğinde geriye tuhaf bir sessizlik kalıyor. Kısa olmasına rağmen insanın içine dokunan, sakin ama ağır bir kitap.
·
32 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.