Bir Kitabın Yasını Tutmak
"Kitabın son on sayfası parmaklarımın ucundayken, hikayenin beni nereye sürüklediğini hissedebiliyordum ama yine de o sona hazır değildim. Son satırları okurken kelimeler sanki kağıttan çıkıp boğazımda düğümlendi. O son noktayı koyduğum an, içimde bir şeylerin koptuğunu hissettim ve kendimi bir anda ağlarken buldum.
Nedenini tam olarak isimlendiremiyordum o an. Lea’nın o kendi inşa ettiği yalnızlığı mıydı beni bu kadar sarsan, yoksa o kadar çabaya rağmen bazı şeylerin asla düzelmeyecek olması mı? Sanki bir boşluğun kıyısında durmuş, Lea’nın o boşluğa usulca bırakılışını izlemişim gibi bir çaresizlik çöktü üzerime.
Kitabı kapatıp kenara bıraktığımda, odadaki sessizlik bile canımı yaktı. Bir insanın ruhunun bu kadar ince, bu kadar kırılgan olabilmesi ve o kırıklardan sızan kederin benim içime bu denli dolması... Sadece bir hikaye okumamıştım; sanki hiç tanımadığım birinin yasını tutuyordum. Öylece kaldım o son sayfanın etkisinde, dökülen her gözyaşında Lea’nın ve babasının o sessiz vedasını hissettim."
·
193 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.