Kitap, eşini kaybeden bir adamın, sevdiği kadına ulaşmak için ölümden sonra bile yoluna devam edişini anlatıyor. Ama mesele sadece ölümden sonra aşk var mı?”sorusu değil. Asıl soru şu: Bir insan, sevdiği biri için ne kadar ileri gidebilir?Anlatılan şey, çoğumuzun korktuğu ama adını koyamadığı bir duygu: Kaybetme ihtimali.
En çok etkilendiğim nokta, kitabın ölüm kavramına yaklaşımı oldu. Ölüm burada bir son değil, bir geçiş, başka bir farkındalık hali. Ama ne kadar metafizik anlatılırsa anlatılsın, hikâyenin merkezinde hâlâ çok insani bir şey var: Bağ kurmak. Ve o bağ koptuğunda insanın içindeki boşluk.
Aşkın Gücü, bana şunu düşündürdü:
Gerçek aşk, mutlu anlarda değil, her şey bitti sanıldığında ortaya çıkıyor. Kolay olan sevmek değil, vazgeçmemek.
Kitap boyunca aşkın fedakârlıkla, sabırla ve cesaretle olan ilişkisini görüyoruz. Sevmek burada sahip olmak değil diğerinin ruhuna saygı duymak, onun acısını bile üstlenebilmek demek.
Bu kitabı bitirdiğimde içimde garip bir sessizlik kaldı. Ne tam bir hüzün ne de umut… Daha çok şu düşünce:
Sevgi, zamanla ve mekânla sınırlı olmayabilir. Ama insanın yüreği bu kadar yükü taşımaya hazır mı?
Aşkın derin, karanlık ve cesur tarafını görmek isteyenler için çok etkileyici bir kitap. Bence bu kitap, aşk ne kadar güçlü? sorusundan çok şunu soruyor:
Sen, sevdiğin biri için neyi göze alırsın?
·
55 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.