Ahh, eşi ve kayınvalidesi tarafından hayatı zelil edilen Mürşit Bey!
Duygularım ve düşüncelerim darmadağınık, paramparça; gözyaşlarım bu kez de Mürşit Bey için yanağımdan sessizce süzülüp düşmüştü.
Kitapta da vurgulandığı gibi, dünyada herkesin kendi kûfvuyla evlenmesi lazım; aksi takdirde pak tahayyüllerimizi, mütevazı benliğimizi, bu dünyanın maval menzillerinde gözü olmayıp da küçük bir köşeye huzurla tünemek isteyen insanların yaptığı en büyük kötülük şudur:
Kendilerine layık olmayan insanları hayatlarına almak ve bu dünyanın onların sayesinde güzelleşeceğini unutup, habis insanların cehenneminden kurtulmak için kendilerini pervasızca ölümün kollarına bırakmaktır.
Bu eser bize yine hakikâti en çıplak şekilde anlatıyor ki iyiler bu dünyada hiçbir zaman dürüstçe habis insanları yenemeyecek!
Evet, Mürşit Beyler; Meveddet Hanımlara ve Makbule Hanımlara karşı, düşmanla göğüs göğüse çarpıştıktan ve son kurşununu attıktan sonra yere serilen bir asker gibi mağlupsunuz!
·
20 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.