Askere alınmadım, çünkü yoktum. Hapse atılamadım, çünkü yoktum. Evlenemedim, çünkü yoktum. Ama vergi vermem gerekiyordu, çünkü yaşıyordum!
(Vatandaşın sadece yükümlülükleri olduğunda "var" sayıldığı ikiyüzlü sisteme isyan.)
Bir gün bir mezar taşı istedim. Üstüne 'Burada Biri Yatıyor' yazılacaktı. Onu bile alamadım, çünkü ölen birinin adı olmalıydı. Benim adım yoktu ki...
(Varoluşsal trajedinin doruk noktası: Ölümün bile bir kimlik gerektirdiği bir dünya.)
Kayıtlarda yoktum ama kayıplarda vardım. Bir yerde olmamak, her yerde olmak gibi bir şeydi.
(Kimliksizliğin sağladığı paradoksal "özgürlük".)
·
47 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.