Hayat bazen yüksek sesli bir koro gibi, ama ben o koronun içinde kendi eşsiz melodimi duymayı seviyorum. Herkesin birbirine benzeyen yollardan geçtiği bu dünyada, ben kendi patikalarımı açmayı, o yoldaki her taşı ve her çiçeği kendim tanımayı seçtim. İçimde, hiçbir takvime uymayan, sadece huzurla çiçek açan bana özel bir mevsim var.
İnsanlar dışarıdan bakınca durgun bir su görüyor olabilirler; oysa o durgunluğun altında, hayatın en saf renkleriyle bezenmiş, canlı ve derin bir dünya saklı. Ben, zamanı saatlerle değil, aldığım keyifli nefeslerle ölçüyorum. Bir kitabın arasında unutulmuş bir yaprakta, günün ilk ışıklarının odaya süzülüşünde ya da hiç beklenmedik bir anda gelen o hafif gülümsemede buluyorum gerçek zenginliği.
Ruhum, her rüzgarla savrulan bir toz tanesi değil; kökleri samimiyetle toprağa tutunmuş, dalları ise gökyüzünün sonsuzluğuna uzanan bir ağaç gibi. Gereksiz hırsların, gürültülü başarıların yerine; sessiz ama vakur bir mutluluğu koyuyorum. Kalbim, sadece nezaketle çalınan kapıları açan, içinde incelikler biriktiren bir hazine dairesi.
Ben, kendi hikayemin hem ilhamı hem de imzacısıyım. Hayatın bana sunduğu beyaz sayfaya, başkalarının dikte ettiği kelimeleri değil, kendi gönlümden süzülen o eşsiz mısraları düşüyorum. Ve biliyorum ki; en güzel yolculuk, insanın kendi içindeki o keşfedilmemiş güzelliklere doğru yaptığı yolculuktur.
⚘️Güllü ⚘️
··
125 Gösterim
1 Yorum
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.