ABBAS SAYAR YILKI ATI
Merhaba #kitapsever dostlarım
Orta Anadolu'nun bozkır kültürünü, kışın sertliğini ve doğanın vahşi yüzünü çok etkileyici bir dille betimler. Köylünün yoksulluğunu ve bu yoksulluğun getirdiği duygusuzlaşmayı, bir hayvanın gözünden ve yaşadıkları üzerinden eleştirir.
Kitabımızın konusuna gelecek olursak Dorukısrak adında, artık yaşlanmış ve eski gücünü kaybetmiş bir at vardır. Sahibi İbrahim, kış mevsimi gelip saman ve yem kıtlığı başlayınca, artık işine yaramayan bu atı masraf olmasın diye doğaya salar. Bu geleneğe Anadolu'da "yılkıya bırakmak" denir.
Yıllarca sahibine hizmet eden bu at , işi bittiğinde sahibi ölüme terk edilmesini ne kadar vefasızlık sinir oldum sahibine doğrusu . Oysa Dorukısrak'ın sert kış koşullarında, kurtlara ve açlığa karşı verdiği amansız mücadele yerine sıcak ahirinda olması gerekirdi.
"Huzur ve mutluluk ivazsızlıktan doğar. "
"Gözü kör olsun açlığın... Hepsi birkaç lokma ekmek içindir yaptıklarının..."
"Yaş ilerliyor, beden kuvvetten düşüyor, fakat yük bir türlü eksikmiyordu."
#okudumbitti
#yılkıatı
·
42 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.