Belki de en çok eleştiri alan Zülfü Livaneli kitaplarından biri; ancak her kitap mutlaka bir iz bırakır.
Bu kitabın derdi, sağlam bir olay örgüsü sunmaktan çok; dönemin siyasi, toplumsal ve kültürel atmosferi üzerinden bir zihniyeti ve yaşanmışlıkları anmak.
Özgürlük, ekmek ve su kadar elzemken, zamanın güç odakları ve toplumsal baskılar arasında nasıl kırılganlaşıp yok olabildiği anlatılıyor.
Beklemek, bu yok oluşun en sessiz ama en yıpratıcı hâline dönüşüyor; bir kapının önünde, bir telefonun başında, yıllara yayılan bir sessizlikte… Livaneli Bekle Beni’de bunu sessiz ama derin bir yerden anlatıyor.
Carl Jung’tan yapılan alıntıda “Cehennemde ruhlara yapılan en büyük işkence, bekletilmektir” denmesi, anlatılanları tek bir cümlede topluyor.