Puan vermedi·256 syf.··
Beğendi
·2025 147. kitabı
·3 günde okudu
·Okunma: 21 Aralık 2025 14:54
Herkese merhabalar…
Bazı kitaplar vardır; yüksek sesle anlatmaz kendini. Okurun yanına sessizce oturur, acele etmez, bekler. Selçuk Özyurt’un Kitapçı romanı tam olarak böyle bir kitap oldu benim için. Yazardan okuduğum üçüncü kitap ve her seferinde aynı şey oluyor: Bitince değil, sindikçe etkisini gösteriyor.
Kitapçı, hayatın “olması gerektiği gibi” yaşanmasına itiraz eden bir hikâye. Dışarıdan bakıldığında doğru kararlarla örülmüş bir yaşamın, içeride ne kadar eksik kalabildiğini hatırlatıyor. Can’ın hikâyesi; başarıya rağmen huzursuz, kalabalıkların ortasında ama kendine uzak hisseden herkesin bir yerinden dokunuyor.
Bu romanda kitaplar yalnızca nesne değil; sığınak, durak, bazen de aynaya dönüşüyor. İnsanların gelip geçtiği bir kitabevi, Can için hayatla yeniden temas kurduğu bir alan hâline geliyor. Gürültü azalıyor, sorular çoğalıyor. Ve o sorular cevaptan çok cesaret istiyor.
Selçuk Özyurt’un kalemini sevme sebebim tam da burada yatıyor. Büyük laflar etmeden, dramatik çıkışlara ihtiyaç duymadan anlatıyor derdini. Karakterlerini süslemiyor, parlatmıyor; oldukları hâliyle bırakıyor okurun önüne. Bu yüzden samimi, bu yüzden tanıdık.
Kitapçı, “her şey yolundayken bile insan neden mutsuz olabilir?” sorusunu usulca masaya bırakıyor. Cevabı dayatmıyor, okurun kendi hayatına bakmasını bekliyor. Belki de asıl gücü burada.
Kendine bir yer açmak isteyenlere, hayatın hızında kaybolduğunu hissedenlere ve kitapların hâlâ insanı toparlayabileceğine inananlara gönülden öneririm.
Kitapla kalın.
·
44 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.