Yazar:
Selçuk Özyurt
Editör:
Bilge Sönmez
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Kitapçı, sayfalarını çevirdikçe içimi yumuşatan, usul usul kalbe dokunan bir kitap oldu benim için. Selçuk Özyurt, Can’ın hikâyesini öyle sade ve samimi bir dille anlatmış ki kendimi çoğu yerde onun yanında yürür gibi hissettim. Babasının isteğiyle hukuk okuyan ama kalbi kitap kokusunda atan bir gencin iç sıkışmasını okumak, insanın kendi ertelenmiş hayallerini de hatırlatıyor.
Kitabın en çok içime dokunan yanı ise baba-oğul ilişkisi oldu. Annenin ölümü ile baba-oğul birbirine tutunmuşlar. İkisi arasındaki sevgi bağı beni etkiledi. Babasının eli de zihni de kalbi de hep Can'ın üstünde. Baba inatçı, aksi bir role bürünse de sevgisini direkt gösteremediği için bu cümlelere sığınıyor. Oysa kalbi pamuk gibi. Can da babasını bildiği için asla gönül koymuyor.
Romanda en sevdiğim alıntılardan biri şu oldu:
"Kitapçılık sevgi ister, sabır ister, bilgi ister, kaliteli eserler bulmak ister. Yani ister de ister. Bu işi sevmeden yapamazsınız. Her iş öyle değil midir sanki."
Can’ın yolu da tam burada anlam kazanıyor. O, sadece bir dükkân açmanın değil, kalbinin yerini bulmanın peşinde. İstiklal Caddesi’ndeki o küçük kitabevi benim gözümde sıcacık bir sığınak gibiydi. Osman Bey’in hikâyeye kattığı hafif gizem de okuma merakını diri tutuyor. Yazarın dili akıcı, yormayan ve samimi; bazı cümlelerin altını çizmeden geçemedim.
Benim için Kitapçı, sessizce insanın içine yerleşen bir roman oldu. Bitirdiğimde içimde yumuşak bir hüzün ve tatlı bir umut kaldı.
Selam arkadaşlar bugün @selcukk_ozyurt kaleminden ilk kiltabım olan #kitapçı ile geldim.
Can, babasıyla birlikte yaşıyor ve babasının ısrarıyla hukuk fakültesinden mezun oluyor.
Ama Can hayalini kurduğu İstiklal Caddesi’nde bir kitapevi açar. Burada Aysel ve Eylül ile birlikte çalışmaya başlar. Aralarındaki ilişki bir patron-çalışan ilişkisinden çok, arkadaşlık gibi samimi ve içtendir.
Daha sonra Funda’yı işe almasıyla birlikte Can’ın hayatında duygusal bir bağ oluşmaya başlar.
Kitapta en çok dikkatimi çeken şey diyalogların doğallığı oldu. Babasıyla ve çalışanlarıyla olan samimiyeti gerçekten çok güzeldi.
Ayrıca kitapta geçen birçok kitap ve yazar ismi, yeni kitaplar keşfetme isteği uyandırıyor. Kitabın akışı da oldukça sürükleyiciydi.
Peki Can bu duyguların içinde nasıl bir yol seçecek? Bu kitapçıda daha neler yaşandı?
Ve ben bu kitabı okuduktan sonra keşke bir Kitapçı olsam diye hayal kurmaya başladım
Yazardan ilk kitabımdı ama son olmacak
Unutulmaz Bir Kapı Misali
Bazı kitaplar bağırmaz, sadece yanına oturur ve bekler.
Selçuk Özyurt’un Kitapçı romanı, hayatın doğru görünen yollarında yürürken insanın içindeki eksikliği fark ettiği o sessiz anların hikâyesi.
Kitap bir kitapçının rafları arasında dolaşırken insanın kendi hayatını sorgulatan sakin ama derin bir atmosfere sahip.
Özellikle Can karakteri, başarıyla huzur arasındaki ince çizgide yürüyen herkesin kendinden bir parça bulabileceği kadar gerçek.
Gürültülü veya abartılı değil; sade, dingin ve içe işleyen bir anlatım. Okudukça değil, sindirdikçe etkisini gösteren türden bir kitap.
Bu kitabı okurken kendimi bir kitapçıda dolaşıyormuş gibi hissettim. Rafların arasında yürürken yalnızca karakterlerin değil, kendi düşüncelerimin de sayfalar arasında dolaştığını fark ettim. Bazen bir cümlede durup uzun süre düşündüm, bazen bir karakterin suskunluğu bana tanıdık geldi. Kitap bittiğinde hikaye kapanmadı; aksine benim içimde sessizce devam eden bir sorgulama bıraktı.
Siz hiç bir kitabı okurken kendinizi rafların arasında dolaşıyor gibi hissettiniz mi?
Yorumlarda yazın, merak ediyorum.
#kitapönerisi #kitapyorumu #selçuközyurt #kitapçı #okumahalleri #bookstagramturkey #okudukça #kitapnotları
Merhaba bugün sizlere @selcukk_ozyurt un keleme almış olduğu "KİTAPÇI" kitabı ile geldim.
Daha önce yazarın "Sürgün Kedi Hoyrat" kitabını okumuş ve çok beğenmiştim.
Bu kitapta Can'ın hayatına konuk oluyoruz.
Can gerçekte babasının avukat olmasını istediği için Hukuk fakültesini bitirir.
Ama Can'ın başka bir hayali vardı.
Bir kitabevi açmak.
Bu benim de hayalim.Eminim ki bir çoğumuzun hayali.
Can avukatlık yapmaz tabiki de ve kitabevi hayalini gerçekleştirir.İlk önce Beyazıt'ta kitapçı açar ama burası içine sinmez. İstanbul'un en işlek yerlerinden biri olan İstiklal Caddesine taşır kitapçısını.
Başlarda maddi kazanç getirisi olsa da aslında bu yer zamanla Can için manevi huzuru bulduğu yer haline dönüşür.
Eskiden uzun süreli birliktelik yaşadığı Ayşe'nin anılarını silmesine de yardımcı olur.Kısa süreli ilişkiler de ona göre değildir yapamaz zaten .
Ve bir de kitapçıda Osman Bey ile tanışır.Bu tanışma Can için çok önemlidir. Çünkü onun hayata karşı olan bakış açısını değiştirir.
Osman Bey sayesinde Can babasının ve Ayşe'nin gölgesinde yaşamış olduğu hayatı sorgulamaya başlar.
Aynı zamanda kitapçıya gelen insanların hayatlarından kesitlere de şahit oluyoruz.
Sonuç olarak Can'ın hayallerinin peşinden giderken aslında gerçek kendini bulmasını okuduk bu kitapta.
İçsel bir yolculuğa çıkaran bu kitabı okumanızı tavsiye ederim.
Yazarın,yayınevinin ve bu kitabı okumamıza vesile olan sevgili 
Alican ile @camkiz_zey emeğine sağlık.
DOKUZ YAYINLARI
Alican ile @camkiz_zey emeğine sağlık.
DOKUZ YAYINLARI
Merhaba kitap sever Dostlarım bu Kitapta kahramanımız Can.
O babasının kendisi icin seçmiş olduğu meslek yerine hayallerinin peşinden koşmayı tercih eden biridir.
Babasının isteği üzerine Hukuk okumuştur ama Avukatlık mesleğini yapmamıştır.
Onun kalbi adliye koridorlarında değil, tozlu kitap raflarının arasında atıyor.
Hep büyük bir hayali vardı mutlaka gerçekleştirmek istediği. Bir kitapçı açmak. Benimde hayalim
İlk başta İstanbul'un Beyazıt sentinde açıyor kitapçısını ama bir zaman sonra İstiklal Caddesine taşıyor.
Beyazıt’tan İstiklal’e taşınma süreci, aslında Can’ın kabuğundan çıkışını simgeliyor gibi. İstiklal, her ne kadar kalabalık olsa da, doğru köşeyi bulduğunuzda size o manevi huzuru verebiliyor.
Can için de aynen böyle olur. Kitapçı onun için adeta huzur bulduğu, dinlemeye geçtiği bir yer halini alıyor.
Uzun süreli birliktelik yaşadığı Ayşe’nin anılarından kurtulması, aslında geçmişin yüklerinden kurtulması da aynı zamanda.
Ve bir de Osman Bey'le tanışıyor.
Osman Bey ona bu yolculuktaki "yol gösterici" gibidir adeta. Çünkü Can'ın dünya görüşünü bile degistirecek bilgelikte bir insandır.
Kitapçıya uğrayan her insan, Can’ın hayatına yeni bir pencere açıyor. Akıcı bir anlatımı var çok Keyif alarak okudum. Eğer siz de kendi içsel yolculuğunuza çıkmak ve 'gerçek benliğinizle' tanışmak istiyorsanız, Can’ın hikayesine mutlaka konuk olun. Yazara ve bu güzel keşfe vesile olan herkese teşekkürler. Yeni kitaplarla buluşmak dileğiyle Sevgiler.
"Çok kitap okuyan bir insan hiçbir zaman ben çok kitap okuyorum demez. O seviyesizliği yapmaz. Daha doğrusu öyle bir şey söylemeye gerek bile duymaz. Gider kafasına koyduğu kitabı alır. Kitapçıyla ile bile pek muhatap olmaz. Zaten kitapçıdan çok kitabı vardır evinde. Kitapçıdan tavsiyeli kitap bile almaz."
#alıntı
Selam bu haftanın ilk kitabı Selçuk Özyurt
kaleminden 
Kitapçı yı #okudumbitti
Bazen insan bir kitabın içinde sadece bir hikâye okumaz. Bir hayatın içinde dolaşır, bir karakterin düşüncelerine ortak olur. Bu kitap da bana tam olarak bunu hissettirdi.
Hikâyenin merkezinde Can var. Babasının isteğiyle hukuk okuyan ama aslında kalbi bambaşka bir yerde olan biri. Avukatlık yapmak yerine kendine başka bir yol seçiyor ve kitapların arasında yeni bir hayat kurmaya çalışıyor. Önce Beyazıt’taki sahaflarda başlayan bu yolculuk daha sonra İstiklal Caddesi’nde açtığı küçük kitapçıyla devam ediyor.
Can’ın hayatı oldukça karmaşık. Geçmişi, ilişkileri ve kendi içindeki arayışı onu sürekli düşünmeye itiyor. Okurken insan zaman zaman onunla birlikte durup hayatı sorguluyor.
Sonra hikâyeye Osman Amca giriyor. Bazen bir insanın hayatına giren tek bir kişi bile her şeyi değiştirebilir. Can için de bu karşılaşma tam olarak böyle oluyor.
Kitap okumayı seven birçok kişinin içinde küçük bir hayal vardır: Bir gün kendi kitapçısını açmak ve rafların arasında kaybolmak..
Kitap kokusuyla geçen bir hayat yaşamak kim istemez ki…
Belki de bu yüzden Kitapçı bana çok sıcak geldi ve bir an önce okumak istedim..
Bazı kitaplar sadece okunmaz, insana kendi hayallerini de hatırlatır. Kitapçı benim için tam olarak böyle bir kitaptı.
Keyifli bir okuma olan bu kitabı #engelsizokurlaokuyoruz grubu ile 
Semra tavsiyesi ile okudum. İyi hissettiren bir okuma arıyorsanız bu kitabı tavsiye
Selçuk Özyurt
kaleminden Kitapçı yı #okudumbitti
Bazen insan bir kitabın içinde sadece bir hikâye okumaz. Bir hayatın içinde dolaşır, bir karakterin düşüncelerine ortak olur. Bu kitap da bana tam olarak bunu hissettirdi.
Hikâyenin merkezinde Can var. Babasının isteğiyle hukuk okuyan ama aslında kalbi bambaşka bir yerde olan biri. Avukatlık yapmak yerine kendine başka bir yol seçiyor ve kitapların arasında yeni bir hayat kurmaya çalışıyor. Önce Beyazıt’taki sahaflarda başlayan bu yolculuk daha sonra İstiklal Caddesi’nde açtığı küçük kitapçıyla devam ediyor.
Can’ın hayatı oldukça karmaşık. Geçmişi, ilişkileri ve kendi içindeki arayışı onu sürekli düşünmeye itiyor. Okurken insan zaman zaman onunla birlikte durup hayatı sorguluyor.
Sonra hikâyeye Osman Amca giriyor. Bazen bir insanın hayatına giren tek bir kişi bile her şeyi değiştirebilir. Can için de bu karşılaşma tam olarak böyle oluyor.
Kitap okumayı seven birçok kişinin içinde küçük bir hayal vardır: Bir gün kendi kitapçısını açmak ve rafların arasında kaybolmak..
Kitap kokusuyla geçen bir hayat yaşamak kim istemez ki…
Belki de bu yüzden Kitapçı bana çok sıcak geldi ve bir an önce okumak istedim..
Bazı kitaplar sadece okunmaz, insana kendi hayallerini de hatırlatır. Kitapçı benim için tam olarak böyle bir kitaptı.
Keyifli bir okuma olan bu kitabı #engelsizokurlaokuyoruz grubu ile Semra tavsiyesi ile okudum. İyi hissettiren bir okuma arıyorsanız bu kitabı tavsiye
Kitapların kendisine emanet edildiği, satırlardaki duyguyu sessizce bekleyen bir bekçi…
Can, hukuk okumasına rağmen kalbinin sesini dinleyip hayallerinin peşinden gider ve bir kitapçı dükkânı açar. Zamanla en büyük hedeflerinden birine ulaşır ve İstiklal Caddesi’nde bir dükkân kiralayarak burada kitapçı olarak çalışmaya başlar. Üstelik dükkânına, dört yıl önce kaybettiği annesinin adını verir: Sevgi Kitabevi.
Ama Can, hayalini gerçekleştirmiş olsa da aradığı mutluluğu bir türlü bulamaz. Gidip gelen aşklar, yüzeyde kalan ilişkiler ve içini doldurmayan hayatı onu ruhsal olarak da yormaya başlamıştır. Tam da böyle bir dönemde Osman Bey’le tanışır. Ve bu karşılaşma, Can’ın iç dünyasında yavaş yavaş bir değişimin kapısını aralar. Kendini, hayatı ve mutluluğu yeniden keşfetmeye başlar.
Okurken insanın içine dokunan, yer yer kendi hayatından izler bulduracak bir kitap. Sadece bir hikâye anlatmıyor, okuru da kendi iç yolculuğuna usulca davet ediyor. Ben çok sevdim; bence sizi de satırların arasından alıp başka dünyalara götürecek.
Puan vermedi·256 syf.··
Beğendi
·2025 147. kitabı
·3 günde okudu
·Okunma: 21 Aralık 2025 14:54
Herkese merhabalar…
Bazı kitaplar vardır; yüksek sesle anlatmaz kendini. Okurun yanına sessizce oturur, acele etmez, bekler. Selçuk Özyurt’un Kitapçı romanı tam olarak böyle bir kitap oldu benim için. Yazardan okuduğum üçüncü kitap ve her seferinde aynı şey oluyor: Bitince değil, sindikçe etkisini gösteriyor.
Kitapçı, hayatın “olması gerektiği gibi” yaşanmasına itiraz eden bir hikâye. Dışarıdan bakıldığında doğru kararlarla örülmüş bir yaşamın, içeride ne kadar eksik kalabildiğini hatırlatıyor. Can’ın hikâyesi; başarıya rağmen huzursuz, kalabalıkların ortasında ama kendine uzak hisseden herkesin bir yerinden dokunuyor.
Bu romanda kitaplar yalnızca nesne değil; sığınak, durak, bazen de aynaya dönüşüyor. İnsanların gelip geçtiği bir kitabevi, Can için hayatla yeniden temas kurduğu bir alan hâline geliyor. Gürültü azalıyor, sorular çoğalıyor. Ve o sorular cevaptan çok cesaret istiyor.
Selçuk Özyurt’un kalemini sevme sebebim tam da burada yatıyor. Büyük laflar etmeden, dramatik çıkışlara ihtiyaç duymadan anlatıyor derdini. Karakterlerini süslemiyor, parlatmıyor; oldukları hâliyle bırakıyor okurun önüne. Bu yüzden samimi, bu yüzden tanıdık.
Kitapçı, “her şey yolundayken bile insan neden mutsuz olabilir?” sorusunu usulca masaya bırakıyor. Cevabı dayatmıyor, okurun kendi hayatına bakmasını bekliyor. Belki de asıl gücü burada.
Kendine bir yer açmak isteyenlere, hayatın hızında kaybolduğunu hissedenlere ve kitapların hâlâ insanı toparlayabileceğine inananlara gönülden öneririm.
Kitapla kalın.
Son zamanlarda beni bu kadar “içeriden” yakalayan bir roman okumamıştım. Selçuk Özyurt’un Kitapçı'sı ilk bakışta bir aşk hikâyesi gibi dursa da sayfalar ilerledikçe aslında meselenin aşk değil, insanın kendiyle yüzleşmesi olduğunu fark ediyorsunuz. Ve bence kitabın en güçlü yanı da tam olarak bu: Sade ama derin bir yerden konuşması.
Can karakteri bana çok tanıdık geldi. Başkalarının hayalleriyle büyütülmüş, kendi sesini bastırmış, sonunda o sesi duymak için her şeyi riske eden biri. Hukuk diplomasını bir kenara bırakıp Beyazıt’ta sahaflık yapması, sonra İstiklal’de yeni bir başlangıca adım atması… Bunlar sadece mekânsal değişimler değil; içsel bir kopuşun, bir “ben artık buyum” deme cesaretinin yansıması. Ama insan geçmişini bir çırpıda silemiyor. Eski kırgınlıklar, yarım kalmış duygular, o tanıdık boşluk hissi hep peşinde.
Can’ın yalnızlığı bana gerçekten Issız Adam’daki Alper’i hatırlattı. O kaybolmuşluk, bağlanamama hali… Ama Kitapçı burada başka bir kapı açıyor. Çünkü Osman Amca devreye girdiği anda hikâye sadece bir adamın bocalaması olmaktan çıkıyor. Osman Amca, hayatta bazen tek bir insanın bile yönümüzü değiştirebileceğini hatırlatan bir karakter. Yargılamadan dinleyen, akıl vermeden yol gösteren bir duruş… Bence romanın kalbi tam olarak orada atıyor.
Bu kitap bende şu duyguyu bıraktı: İnsan bazen yanlış hayatı yaşadığını fark eder ama doğru hayatı kurmak cesaret ister. Kitapçı o cesareti romantize etmiyor; sancısını, kararsızlığını ve yalnızlığını da gösteriyor. Belki bu yüzden bu kadar gerçek.
Ben bu hikâyeyi sadece Can’ın değil, yolunu kaybettiğini düşünen herkesin hikâyesi olarak okudum. Belki de en çok, kendi iç sesini duymaktan korkanlar için yazılmış bir roman bu.
Kitapçı ~ Selçuk Özyurt
Can, hukuk fakültesinden mezun bir gençtir. Mesleği üzerine değil, kendine İstiklal Caddesinde bir kitap evi açıyor. Hayallerinin peşinden tozlu kitap raflarının arasında, kitap kokularının içinde huzur verici bir dünyaya adım atıyor.
Can’ın geçmişiyle karmaşık iç dünyası vardır. Kitabevine gelen insanlarla yaptığı kısa sohbetler, Can’a başka bir pencere açıyor. Tüm bu karmaşığın içinde Osman Amca karakteri hayatına girer. Osman Amca’nın gizemli varlığı, aralarındaki o derin sohbet ve tasavvufi hikayeler, Can’ın hayatına dokunuşlar yapar.
Can’ın yarım kalmış geçmişi, arkadaşı Ayşe. Onu bulmak için bir süre arar ama bulamaz. Onun anılarıyla vedalaşması aslında geçmişin yüklerinden kurtuluyor.
Kitap da en çok sevdiğim bölüm ise baba-oğul ilişkisi oldu. İkisinin arasındaki sevgi bağı okurken beni çok etkiledi.
Sade dili, samimi üslubuyla oldukça akıcı bir kitaptı. Eğer sizler de içsel yolculuğa çıkıp, gerçek benliğinizle tanışmak isterseniz, Can’ın hikayesini mutlaka okumanızı tavsiye ederim.
Yazar Hakkında
Selçuk ÖzyurtYazar · 7 kitap
25 Haziran 1973 tarihinde Artvin'in Borçka ilçesinde doğdu. Banka memuru olan babasının vefatı nedeniyle, 1981 yılında kendi memleketine, Trabzon'un Araklı ilçesine bağlı Yeşilce köyüne yerleştiler. İlk ve orta öğrenimini Yeşilce Köyü İlköğretim Okulu'nda tamamladı. Araklı Lisesi'nden mezun oldu.
Askerliğini İzmir Foça Deniz Üst Komutanlığı'nda yaptı. 1996 yılının Haziran ayında İstanbul'a yerleşti. 26 yıldır özel şirketlerde değişik departmanlarında, idarecilik ve müdürlük yaptı. Halen İstanbul'da beton sektörünün öncü firmalarının birinde genel müdürlük yapmaktadır.
Çalışma hayatıyla beraber 2004 yılında Gahura Kitabevi Yayınları'nı kurdu. İstanbul'un muhtelif semtlerinde kitabevi işletmeciliği yaptı. 2012 yılında hem yayınevini hem de kitapçı dükkanlarını kapattı.
Edebiyat dünyasına roman ve öyküleriyle giriş yapan Selçuk Özyurt evli; Berke ve Ali Batu isminde iki çocuk babasıdır.
