Spoiler içerir.
Okumaya başladığımdan beri göğsüme bir şey oturdu ve asla geçmedi o his. Ben Fugui'nin yaşadığı kayıplara karşı o karakter gelişiminden falan bahsetmeyeceğim çünkü 200 sayfanın 190 sayfasını kendisine sövmekle geçirdim. Torununa gelene kadar senin salakça seçimlerin ve karakterin yüzünden kimler neler kaybetti sen anca torununda akıllanabildin. En çok üzüldüğüm karakter şüphesiz Jiahzen'dir. Sen mükemmel bir hayatın içine doğ, git ondan sonra şu adamın eline düş bir de ne olursa olsun sonsuza kadar bağlı kal. Ben kitapta bir sürü ölümün işlenmiş olmasını sevdim, yaşamak denilen şey zaten ölümleri görmeyi de yanında getiriyor. Bununla birlikte kitapta birçok duyguyu hissettim: Öfke, hüzün, kayıp ve yas, umut ve ardından hayal kırıklığı. Aslında kitabı okurken beni en çok yoran tam güzel şeyler olacak diye düşünürken tekrar dibe çökmem oldu. Yaşamak tüm bunların toplamı zaten:)
·
37 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.