Bin Mumlu Ev “ Meredith Nicholson bu romanı bir gizem hikayesi gibi kurgulamış.
Romanın merkezinde yer alan ev, neredeyse canlı bir karakter gibi. Koridorlar, kapılar, pencereler hepsi karakterlerin iç dünyasına açılan sembolik geçitler gibi. Bu yüzden kitapta yaşanan her olay, “orada” olmaktan çok “içeride” gerçekleşiyor hissi veriyor.
Kimse bütünüyle masum değil ama kimse tamamen suçlu da değil.
Okur olarak sık sık bir karaktere yakınlık hissederken, bir sonraki bölümde ondan şüphe duymaya başlıyorsun.
Bu belirsizlik, romanın gerilimini sürekli canlı tutuyor.
Nicholson sanki şunu soruyor?
İnsan kendini en güvende hissettiği yerde mi en kolay kandırılır? Ve bu soru, kitabın tamamına yayılan bir huzursuzluk yaratıyor.
Nicholson’ın anlatımı sakin, ölçülü ve bilinçli bir sadeliğe sahip.
Büyük dramatik patlamalar yerine, yavaş yavaş örülen bir gerilimin içine giriyoruz.
Acaba neler olucak diyerek okuyup sonunda kısa bir şok yaşayarak kitabı bitirecekseniz .
·
34 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.