büyük umutlarla çıkılan bir yolculuğun hikayesi…
teğmen drogo hemen dönmek üzere atandığı tatar çölünden bir an evvel kurtulmak istiyor.
önce dört ay bekliyor sonra dört yıl…
hayatında tam bi şeyler değişecekken önce ihanetle sınanıyor… her durumda umudunu inancını korumaya çalışıyor.
gün geliyor dönüyor evine … ama ne kardeşleri kalmış kendisini bekleyen ne de annesi artık onun için o kadar telaşlı…
yine büyük umutlarla dönüyor bastiani kalesine tayin olmak için bekliyor gidenler oluyor gelenler oluyor nöbetler tutuluyor parolalar değişiyor değişmeyen bir o kalıyor…
gencecik bir askerken atandığı kaleden ölümle yüzleşince çıkabiliyor ancak… umutları tükenmeye yüz tutmuşken…
dino buzzati umut ettirdi bana. başka yere tayin olmasını sevdiği kıza açılıp evlenmesini çoluk çocuğa karışmasını.
rütbeler aldı belki ama kaldı hep kaldı drogo..
belki de umut etmek en büyük hataydı…
·
15 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.