Seni seviyorum.
Dünyadaki en müşkil iki kelime.
Ama başka ne söyleyebilirim ki? #fenerbekçisi
Ben de Jeanette Winterson’u seviyorum ama biraz söyleyeceklerim var
Fener Bekçisi aslında Winterson edebiyatının temel meselelerini içeriyor, üslup olarak da benziyor ancak daha kitsch versiyonu. Nedir bu temel meseleler ve dil? Aşk, tutku, kimlik arayışı, yalnızlık, kendini keşfetme, sanatın ve hikaye anlatmanın gücü, metaforlu şiirsel dil, mitolojik göndermelerle masalsı bir atmosfer, queer ve feminist bir metin. Zayıf halka mı demeliyim, daha genç işi bir kitap mı demeliyim? Gedikli bir Winterson okuruysanız bu kitaba tepkinizin benim gibi olması olası, yeni okurları daha çok beğenirler. Winterson okumalarına başlangıç için Normal Olmak Varken Neden Mutlu Olasın’ı tavsiye ediyorum ve o kitabı okuduysanız bu kitapla benzerliği fark edersiniz. Winterson, Normal’de hayatını anlatıyor. Çocukken kömürlükte hayaller kurması, kütüphaneye dadanması her kitabı okuması, evlatlık olması, kendini baskı altında keşfetmeye çalışması ve edebiyatla yolunu bulması. Hikayeler onun için kurtarıcıydı. İşte Fener Bekçisi’nde böyle bir anlatıcı var; kimsesiz bir çocuk, deniz fenerinde bekçinin yanında kalıyor, hikayeler dinliyor. Kasabının tarihinde önemli bir isim olan Dark’ın yaşantısını dinlerken kendi hayatıyla da eş zamanlı ilerletiyor. Darwin, Robert Louis Stevenson da geçiyor ama yine de olmuyor… Neyse işte bu kitap Normal’in metaforlarla süslü kurmacası gibi. Sanki çocukken kömürlükte hayal ettikleriyle yazmış. Genç okurlar için iyi bir başlangıç tercihi…
·
61 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.