Bazen hayat tam ortasından yoruyor insanı. Ne savaşacak gücü bırakıyor, ne de kaçacak yer… Sadece oturup içine çöken ağırlığı kabul ediyorsun. “İyi olmalıyım” baskısı olmadan, kimseye güçlü görünmeye çalışmadan. Suskunluğun bile yorgun, nefesin bile ağır olduğu anlar var. Ve kimse sana “geçecek” demesin istiyorsun. Çünkü o an geçmeye değil, sadece var olmaya ihtiyacın var.
Oscar Wilde şöyle der:
“Hepimiz çukurdayız aslında… Ama bazılarımız gökyüzüne bakmayı sürdürüyor.”
Bazen gökyüzüne bakmak bile gelmez içinden. Bazen o çukurda oturup, hiçbir şey düzeltmeden, hiçbir anlam yüklemeden kalmak istersin. Belki bu da bir varoluş şeklidir. Belki insan bazen sadece kendine sessiz bir tanıklık eder.
İşte tam burada, hiçbir söz zorlamadan, hiçbir cümle elinden tutmaya çalışmadan… Sadece yanında oturuyorum. Aynı kader değil belki ama benzer bir ağırlığın tanıdığıyla. Ne teselli var bu satırlarda, ne de parlak bir umut. Sadece anlaşılmanın sessizliği… Ve bu kadarının yettiği bir varlık hali.
··
1.317 Gösterim
3 Yorum
Lotus çiçeği çamurlu ortamlarda yetişir ama dünyanın en temiz çiçeğidir. Herhangi bir yerine toz konduğunda kendini sallayarak bu tozdan kurtulur, kendini temiz tutar.
Dünya kötü diyoruz, hayat berbat, sıkıntılar, dertler, kederler, adaletsizlikler... Bu dünyada yaşanmaz diyoruz. Gittikçe yapışıyor üzerimize dünyanın pisliği, gittikçe daha çok batağa çekiyor bizi. Oysa silkelensek, toz kondurmasak insanlığımıza, temiz tutmaya çalışsak kendimizi, çözeceğiz hayatla olan meselemizi.
***
Ev Yapımı Sihirli Değnek
Şermin Yaşar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.