Oya Akbaş 
Anne Karnından Yuva Sıcağına
Kitapta çocuk yetiştiren iki aile var birinci aile sevgiyle sabırla anlayışla yaklaşırken evladına diğer aile bir evladın hayatı nasıl zindan edilir yok nasıl sayılırsa yaptılar. Kitabı bitirdiğimden beri öye bir sızı var ki içimde. Annelikten önce insanlığımızı sorguladım bir çocuğun ruhuna ve bedenine yapılan bu kadar eziyeti içim kabullemedi bir türlü. çocuk yetiştirmek en zor işlerden biri kabul ediyorum ama insanın kendi ebeveynleri yok sayarken bir yavruyu el alem daha fazla sahip çıkıp korudu ailesini uyarmalarına rağmen göz göre göre mahvoldu bir evladın hayatı....
Kitabın bir kısmında hor görülen evlat ben annemin babamın çocukluğunu neler yaşadığını bilmiyorum demişti belkide ailem böyle gördü banada böyle davrandılar demek istedi belki de fakat aileden gördüğümüzü tekrarlamak zornda mıyız? Benim ailem bana kötü davrandı zorluklar yaşattılar deyip kendi evladına daha iyi davranmak için çaba sarf etmek sabır göstermek bu kadar anne babalar için çok zor mu?
Satırları okudukça kendi anneliğimide sorguladım elbette ilk ailde olduğu şekilde yetiştirmeye çalışıyorum evlatlarımı zorlandığım sabrımın tükendiği zamanlar elbette oluyor fakat bu zamanlar da bulunduğum ortamdan uzaklaşıp sakinleşmeye çalışıyorum yada evlatlarımı uyarıyorum şu anda kızgınım sakinleşince konuşalım diye .... Rabbim evlatlarımızın kıymetini bilmeyi ve onları iyilikle güzellikle yetiştirmeyi nasip etsin bize inşallah.
·
19 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.