Kitap; bir modern klasik olsa bile ilk bölümünü midem bulanarak ve zorla okudum. Okuduğum biçbir kitap karakterinden özellikle ana karakterden bu kadar nefret etmemiştim. Karakterin sürekli benimle konuştuğunu düşünmek de berbat bir histi. Kitabın ikinci ve üçüncü bölümünde 'ettiğini buldu' diyerek sevinsem bile sonu tatmin edici derecede kötü bitmedi. Bu da bana her zaman kötülerin kaybetmesinden ziyâde bazen görülmediklerini veya görmezden gelinliklerini hatırlattı. Ayrıca iyi insanların aldıkları intikamlar da, kötünün gözünde hiçbir değeri olmayabiliyor, bu da son derece üzücü...
·
20 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.